örömük

Hungarian

Etymology

öröm +‎ -ük (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈørømyk]
  • Hyphenation: örö‧mük

Noun

örömük

  1. third-person plural (single possession) possessive of öröm

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative örömük —
accusative örömüket —
dative örömüknek —
instrumental örömükkel —
causal-final örömükért —
translative örömükké —
terminative örömükig —
essive-formal örömükként —
essive-modal örömükül —
inessive örömükben —
superessive örömükön —
adessive örömüknél —
illative örömükbe —
sublative örömükre —
allative örömükhöz —
elative örömükből —
delative örömükről —
ablative örömüktől —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.