örömeik
Hungarian
Pronunciation
- IPA(key): [ˈørømɛʲik]
- Hyphenation: örö‧me‧ik
Declension
| Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | örömeik | — |
| accusative | örömeiket | — |
| dative | örömeiknek | — |
| instrumental | örömeikkel | — |
| causal-final | örömeikért | — |
| translative | örömeikké | — |
| terminative | örömeikig | — |
| essive-formal | örömeikként | — |
| essive-modal | örömeikül | — |
| inessive | örömeikben | — |
| superessive | örömeiken | — |
| adessive | örömeiknél | — |
| illative | örömeikbe | — |
| sublative | örömeikre | — |
| allative | örömeikhez | — |
| elative | örömeikből | — |
| delative | örömeikről | — |
| ablative | örömeiktől | — |
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.