þiðinn

Old Norse

Etymology

From Proto-Germanic *þih₁-tó-, from Proto-Indo-European *teh₂- (“to melt, flow”). Related to Proto-Germanic *þainaz (“moist, damp, wet”).

Adjective

þiðinn

thawed, free from ice

Declension

Strong declension of þiðinn

singular	masculine	feminine	neuter
nominative	þiðinn	þiðin	þiðint
accusative	þiðnan	þiðna	þiðint
dative	þiðnum	þiðinni	þiðnu
genitive	þiðins	þiðinnar	þiðins
plural	masculine	feminine	neuter
nominative	þiðnir	þiðnar	þiðin
accusative	þiðna	þiðnar	þiðin
dative	þiðnum	þiðnum	þiðnum
genitive	þiðinna	þiðinna	þiðinna

Weak declension of þiðinn

singular	masculine	feminine	neuter
nominative	þiðni	þiðna	þiðna
accusative	þiðna	þiðnu	þiðna
dative	þiðna	þiðnu	þiðna
genitive	þiðna	þiðnu	þiðna
plural	masculine	feminine	neuter
nominative	þiðnu	þiðnu	þiðnu
accusative	þiðnu	þiðnu	þiðnu
dative	þiðnum	þiðnum	þiðnum
genitive	þiðnu	þiðnu	þiðnu

Derived terms

þiðna (“to thaw”)

Descendants

Norwegian:
- Norwegian Bokmål: tien
- Norwegian Nynorsk: tien

See also

þíða

References

þiðinn in A Concise Dictionary of Old Icelandic, G. T. Zoëga, Clarendon Press, 1910, at Internet Archive.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.