łakomić

Polish

Etymology

From łakomy +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /waˈkɔ.mit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔmit͡ɕ
  • Syllabification: ła‧ko‧mić

Verb

łakomić impf

  1. (reflexive) to desire, to want [+ na (accusative)]

Conjugation
Conjugation of łakomić impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive łakomić
present tense 1st łakomię łakomimy
2nd łakomisz łakomicie
3rd łakomi łakomią
impersonal łakomi się
past tense 1st łakomiłem łakomiłam łakomiliśmy łakomiłyśmy
2nd łakomiłeś łakomiłaś łakomiliście łakomiłyście
3rd łakomił łakomiła łakomiło łakomili łakomiły
impersonal łakomiono
future tense 1st będę łakomił,
będę łakomić
 będę łakomiła,
będę łakomić
 będziemy łakomili,
będziemy łakomić
 będziemy łakomiły,
będziemy łakomić
2nd będziesz łakomił,
będziesz łakomić
 będziesz łakomiła,
będziesz łakomić
 będziecie łakomili,
będziecie łakomić
 będziecie łakomiły,
będziecie łakomić
3rd będzie łakomił,
będzie łakomić
 będzie łakomiła,
będzie łakomić
 będzie łakomiło,
będzie łakomić
 będą łakomili,
będą łakomić
 będą łakomiły,
będą łakomić
impersonal będzie łakomić się
conditional 1st łakomiłbym łakomiłabym łakomilibyśmy łakomiłybyśmy
2nd łakomiłbyś łakomiłabyś łakomilibyście łakomiłybyście
3rd łakomiłby łakomiłaby łakomiłoby łakomiliby łakomiłyby
impersonal łakomiono by
imperative 1st niech łakomię łakommy
2nd łakom łakomcie
3rd niech łakomi niech łakomią
active adjectival participle łakomiący łakomiąca łakomiące łakomiący łakomiące
contemporary adverbial participle łakomiąc
verbal noun łakomienie

Derived terms
verb
nouns
verb

Further reading
  • łakomić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • łakomić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.