ściekać

Polish

Etymology

From ściec +‎ -ać.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɕt͡ɕɛ.kat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛkat͡ɕ
  • Syllabification: ście‧kać

Verb

ściekać impf (perfective ściec or ścieknąć)

  1. (intransitive) to trickle out, to drain slowly

Conjugation
Conjugation of ściekać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ściekać
present tense 1st ściekam ściekamy
2nd ściekasz ściekacie
3rd ścieka ściekają
impersonal ścieka się
past tense 1st ściekałem ściekałam ściekaliśmy ściekałyśmy
2nd ściekałeś ściekałaś ściekaliście ściekałyście
3rd ściekał ściekała ściekało ściekali ściekały
impersonal ściekano
future tense 1st będę ściekał,
będę ściekać
 będę ściekała,
będę ściekać
 będziemy ściekali,
będziemy ściekać
 będziemy ściekały,
będziemy ściekać
2nd będziesz ściekał,
będziesz ściekać
 będziesz ściekała,
będziesz ściekać
 będziecie ściekali,
będziecie ściekać
 będziecie ściekały,
będziecie ściekać
3rd będzie ściekał,
będzie ściekać
 będzie ściekała,
będzie ściekać
 będzie ściekało,
będzie ściekać
 będą ściekali,
będą ściekać
 będą ściekały,
będą ściekać
impersonal będzie ściekać się
conditional 1st ściekałbym ściekałabym ściekalibyśmy ściekałybyśmy
2nd ściekałbyś ściekałabyś ściekalibyście ściekałybyście
3rd ściekałby ściekałaby ściekałoby ściekaliby ściekałyby
impersonal ściekano by
imperative 1st niech ściekam ściekajmy
2nd ściekaj ściekajcie
3rd niech ścieka niech ściekają
active adjectival participle ściekający ściekająca ściekające ściekający ściekające
contemporary adverbial participle ściekając
verbal noun ściekanie

Further reading
  • ściekać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ściekać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.