ściszyć

Polish

Etymology

From ś- +‎ ciszyć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɕt͡ɕi.ʂɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -iʂɨt͡ɕ
  • Syllabification: ści‧szyć

Verb

ściszyć pf (imperfective ściszać)

  1. (transitive) to turn down (to reduce volume)
    Antonym: podgłośnić
  2. (reflexive) to become quiet

Conjugation
Conjugation of ściszyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ściszyć
future tense 1st ściszę ściszymy
2nd ściszysz ściszycie
3rd ściszy ściszą
impersonal ściszy się
past tense 1st ściszyłem ściszyłam ściszyliśmy ściszyłyśmy
2nd ściszyłeś ściszyłaś ściszyliście ściszyłyście
3rd ściszył ściszyła ściszyło ściszyli ściszyły
impersonal ściszono
conditional 1st ściszyłbym ściszyłabym ściszylibyśmy ściszyłybyśmy
2nd ściszyłbyś ściszyłabyś ściszylibyście ściszyłybyście
3rd ściszyłby ściszyłaby ściszyłoby ściszyliby ściszyłyby
impersonal ściszono by
imperative 1st niech ściszę ściszmy
2nd ścisz ściszcie
3rd niech ściszy niech ściszą
passive adjectival participle ściszony ściszona ściszone ściszeni ściszone
anterior adverbial participle ściszywszy
verbal noun ściszenie

Further reading
  • ściszyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ściszyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.