ślęczeć

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *slęčati.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɕlɛn.t͡ʂɛt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛnt͡ʂɛt͡ɕ
  • Syllabification: ślę‧czeć

Verb

ślęczeć impf

  1. (intransitive, colloquial) to pore, to pore over (e.g. books) [+ nad (instrumental) = over what]

Conjugation
Conjugation of ślęczeć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ślęczeć
present tense 1st ślęczę ślęczymy
2nd ślęczysz ślęczycie
3rd ślęczy ślęczą
impersonal ślęczy się
past tense 1st ślęczałem ślęczałam ślęczeliśmy ślęczałyśmy
2nd ślęczałeś ślęczałaś ślęczeliście ślęczałyście
3rd ślęczał ślęczała ślęczało ślęczeli ślęczały
impersonal ślęczano
future tense 1st będę ślęczał,
będę ślęczeć
 będę ślęczała,
będę ślęczeć
 będziemy ślęczeli,
będziemy ślęczeć
 będziemy ślęczały,
będziemy ślęczeć
2nd będziesz ślęczał,
będziesz ślęczeć
 będziesz ślęczała,
będziesz ślęczeć
 będziecie ślęczeli,
będziecie ślęczeć
 będziecie ślęczały,
będziecie ślęczeć
3rd będzie ślęczał,
będzie ślęczeć
 będzie ślęczała,
będzie ślęczeć
 będzie ślęczało,
będzie ślęczeć
 będą ślęczeli,
będą ślęczeć
 będą ślęczały,
będą ślęczeć
impersonal będzie ślęczeć się
conditional 1st ślęczałbym ślęczałabym ślęczelibyśmy ślęczałybyśmy
2nd ślęczałbyś ślęczałabyś ślęczelibyście ślęczałybyście
3rd ślęczałby ślęczałaby ślęczałoby ślęczeliby ślęczałyby
impersonal ślęczano by
imperative 1st niech ślęczę ślęczmy
2nd ślęcz ślęczcie
3rd niech ślęczy niech ślęczą
active adjectival participle ślęczący ślęcząca ślęczące ślęczący ślęczące
contemporary adverbial participle ślęcząc
verbal noun ślęczenie

Further reading
  • ślęczeć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ślęczeć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.