śmiecić

Polish

Etymology

From śmieć +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɕmjɛ.t͡ɕit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛt͡ɕit͡ɕ
  • Syllabification: śmie‧cić

Verb

śmiecić impf (perfective naśmiecić)

  1. (intransitive) to litter (to drop or throw trash without properly disposing of it)

Conjugation
Conjugation of śmiecić impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive śmiecić
present tense 1st śmiecę śmiecimy
2nd śmiecisz śmiecicie
3rd śmieci śmiecą
impersonal śmieci się
past tense 1st śmieciłem śmieciłam śmieciliśmy śmieciłyśmy
2nd śmieciłeś śmieciłaś śmieciliście śmieciłyście
3rd śmiecił śmieciła śmieciło śmiecili śmieciły
impersonal śmiecono
future tense 1st będę śmiecił,
będę śmiecić
 będę śmieciła,
będę śmiecić
 będziemy śmiecili,
będziemy śmiecić
 będziemy śmieciły,
będziemy śmiecić
2nd będziesz śmiecił,
będziesz śmiecić
 będziesz śmieciła,
będziesz śmiecić
 będziecie śmiecili,
będziecie śmiecić
 będziecie śmieciły,
będziecie śmiecić
3rd będzie śmiecił,
będzie śmiecić
 będzie śmieciła,
będzie śmiecić
 będzie śmieciło,
będzie śmiecić
 będą śmiecili,
będą śmiecić
 będą śmieciły,
będą śmiecić
impersonal będzie śmiecić się
conditional 1st śmieciłbym śmieciłabym śmiecilibyśmy śmieciłybyśmy
2nd śmieciłbyś śmieciłabyś śmiecilibyście śmieciłybyście
3rd śmieciłby śmieciłaby śmieciłoby śmieciliby śmieciłyby
impersonal śmiecono by
imperative 1st niech śmiecę śmiećmy
2nd śmieć śmiećcie
3rd niech śmieci niech śmiecą
active adjectival participle śmiecący śmiecąca śmiecące śmiecący śmiecące
contemporary adverbial participle śmiecąc
verbal noun śmiecenie

Derived terms
verbs

Further reading
  • śmiecić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • śmiecić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.