śmignąć

Polish

Etymology

From śmigać +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈɕmiɡ.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -iɡnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: śmig‧nąć

Verb

śmignąć pf (imperfective śmigać)

  1. (intransitive) to zip, to zoom, to scoot
  2. (intransitive) to quickly wave or move [+instrumental = something held in one's hand]

Conjugation
Conjugation of śmignąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive śmignąć
future tense 1st śmignę śmigniemy
2nd śmigniesz śmigniecie
3rd śmignie śmigną
impersonal śmignie się
past tense 1st śmignąłem śmignęłam śmignęliśmy śmignęłyśmy
2nd śmignąłeś śmignęłaś śmignęliście śmignęłyście
3rd śmignął śmignęła śmignęło śmignęli śmignęły
impersonal śmignięto
conditional 1st śmignąłbym śmignęłabym śmignęlibyśmy śmignęłybyśmy
2nd śmignąłbyś śmignęłabyś śmignęlibyście śmignęłybyście
3rd śmignąłby śmignęłaby śmignęłoby śmignęliby śmignęłyby
impersonal śmignięto by
imperative 1st niech śmignę śmignijmy
2nd śmignij śmignijcie
3rd niech śmignie niech śmigną
anterior adverbial participle śmignąwszy
verbal noun śmignięcie

Further reading
  • śmignąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • śmignąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.