śrutować

Polish

Etymology

From śruta +‎ -ować.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɕruˈtɔ.vat͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: śru‧to‧wać

Verb

śrutować impf (perfective ześrutować)

  1. (transitive) to kibble, to grind coarsely

Conjugation
Conjugation of śrutować impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive śrutować
present tense 1st śrutuję śrutujemy
2nd śrutujesz śrutujecie
3rd śrutuje śrutują
impersonal śrutuje się
past tense 1st śrutowałem śrutowałam śrutowaliśmy śrutowałyśmy
2nd śrutowałeś śrutowałaś śrutowaliście śrutowałyście
3rd śrutował śrutowała śrutowało śrutowali śrutowały
impersonal śrutowano
future tense 1st będę śrutował,
będę śrutować
 będę śrutowała,
będę śrutować
 będziemy śrutowali,
będziemy śrutować
 będziemy śrutowały,
będziemy śrutować
2nd będziesz śrutował,
będziesz śrutować
 będziesz śrutowała,
będziesz śrutować
 będziecie śrutowali,
będziecie śrutować
 będziecie śrutowały,
będziecie śrutować
3rd będzie śrutował,
będzie śrutować
 będzie śrutowała,
będzie śrutować
 będzie śrutowało,
będzie śrutować
 będą śrutowali,
będą śrutować
 będą śrutowały,
będą śrutować
impersonal będzie śrutować się
conditional 1st śrutowałbym śrutowałabym śrutowalibyśmy śrutowałybyśmy
2nd śrutowałbyś śrutowałabyś śrutowalibyście śrutowałybyście
3rd śrutowałby śrutowałaby śrutowałoby śrutowaliby śrutowałyby
impersonal śrutowano by
imperative 1st niech śrutuję śrutujmy
2nd śrutuj śrutujcie
3rd niech śrutuje niech śrutują
active adjectival participle śrutujący śrutująca śrutujące śrutujący śrutujące
passive adjectival participle śrutowany śrutowana śrutowane śrutowani śrutowane
contemporary adverbial participle śrutując
verbal noun śrutowanie

Further reading
  • śrutować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • śrutować in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.