şehvet

Turkish

Etymology

From Persian شهوت‎ (šahvat)

Noun

şehvet (definite accusative şehveti, plural şehvetler)

  1. lust, sensuality, salacity

Declension
Inflection
Nominative şehvet
Definite accusative şehveti
Singular Plural
Nominative şehvet şehvetler
Definite accusative şehveti şehvetleri
Dative şehvete şehvetlere
Locative şehvette şehvetlerde
Ablative şehvetten şehvetlerden
Genitive şehvetin şehvetlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular şehvetim şehvetlerim
2nd singular şehvetin şehvetlerin
3rd singular şehveti şehvetleri
1st plural şehvetimiz şehvetlerimiz
2nd plural şehvetiniz şehvetleriniz
3rd plural şehvetleri şehvetleri

Derived terms
  • şehvetli
    • şehvetlilik
  • şehvetsiz
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.