żurzyć

Old Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *žurìti.

Verb

żurzyć impf

  1. (transitive) to chide, to scold, to rebuke
    Synonyms: bakać, łajać, przykazować, tępić

Descendants
  • Polish: żurzyć

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish żurzyć, from Proto-Slavic *žurìti.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈʐu.ʐɨt͡ɕ/
  • Rhymes: -uʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: żu‧rzyć

Verb

żurzyć impf

  1. (reflexive, obsolete) to be angry, to rage
    Synonyms: gniewać się, srożyć się

Conjugation
Conjugation of żurzyć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive żurzyć
present tense 1st żurzę żurzymy
2nd żurzysz żurzycie
3rd żurzy żurzą
impersonal żurzy się
past tense 1st żurzyłem żurzyłam żurzyliśmy żurzyłyśmy
2nd żurzyłeś żurzyłaś żurzyliście żurzyłyście
3rd żurzył żurzyła żurzyło żurzyli żurzyły
impersonal żurzono
future tense 1st będę żurzył,
będę żurzyć
 będę żurzyła,
będę żurzyć
 będziemy żurzyli,
będziemy żurzyć
 będziemy żurzyły,
będziemy żurzyć
2nd będziesz żurzył,
będziesz żurzyć
 będziesz żurzyła,
będziesz żurzyć
 będziecie żurzyli,
będziecie żurzyć
 będziecie żurzyły,
będziecie żurzyć
3rd będzie żurzył,
będzie żurzyć
 będzie żurzyła,
będzie żurzyć
 będzie żurzyło,
będzie żurzyć
 będą żurzyli,
będą żurzyć
 będą żurzyły,
będą żurzyć
impersonal będzie żurzyć się
conditional 1st żurzyłbym żurzyłabym żurzylibyśmy żurzyłybyśmy
2nd żurzyłbyś żurzyłabyś żurzylibyście żurzyłybyście
3rd żurzyłby żurzyłaby żurzyłoby żurzyliby żurzyłyby
impersonal żurzono by
imperative 1st niech żurzę żurzmy
2nd żurz żurzcie
3rd niech żurzy niech żurzą
active adjectival participle żurzący żurząca żurzące żurzący żurzące
contemporary adverbial participle żurząc
verbal noun żurzenie

Further reading
  • żurzyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • żurzyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.