ακριτικός

Greek

Etymology

From Medieval Byzantine Greek ἀκριτικός (akritikós) from ἀκρίτης (akrítēs, “frontier soldier”) from Ancient Greek ἄκρα f (ákra, “edge”) + -ίτης (-ítēs). Not to be confused with άκριτος (ákritos, “thoughtless”) and its root from κρίνω (kríno, “I judge”).

Pronunciation

IPA^(key): /akritiˈkos/
Hyphenation: α‧κρι‧τι‧κός

Adjective

ακριτικός • (akritikós) m (feminine ακριτική, neuter ακριτικό)

relating to frontier
ακριτικά νησιά ― akritiká nisiá ― frontier islands
relating to Byzantine frontiersmen, especially of the poetry about them.
ακριτική ποίηση ― akritikí poíisi ― acritic poetry

ακριτικά τραγούδια ― akritiká tragoúdia ― acritic songs

Declension

Declension of ακριτικός

number case \ gender	singular			plural
number case \ gender	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	ακριτικός •	ακριτική •	ακριτικό •	ακριτικοί •	ακριτικές •	ακριτικά •
genitive	ακριτικού •	ακριτικής •	ακριτικού •	ακριτικών •	ακριτικών •	ακριτικών •
accusative	ακριτικό •	ακριτική •	ακριτικό •	ακριτικούς •	ακριτικές •	ακριτικά •
vocative	ακριτικέ •	ακριτική •	ακριτικό •	ακριτικοί •	ακριτικές •	ακριτικά •

Related terms

ακρίτης m (akrítis, “frontiersman; Acrites”), or ακρίτας m (akrítas)
and see: άκρη n (ákri, “end, edge”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.