κατοίκητος

Ancient Greek

From κατοικέω (katoikéō, “inhabit, dwell”) +‎ -τός (-tós, “A suffix creating verbal adjectives of possibility, either active or passive”)

κᾰτοίκητος • (katoíkētos) m or f (neuter κᾰτοίκητον); second declension

Second declension of κατοίκητος; κατοίκητον (Attic)

Number	Singular		Dual		Plural
Case/Gender	Masculine / Feminine	Neuter	Masculine / Feminine	Neuter	Masculine / Feminine	Neuter
Nominative	κατοίκητος katoíkētos	κατοίκητον katoíkēton	κατοικήτω katoikḗtō	κατοικήτω katoikḗtō	κατοίκητοι katoíkētoi	κατοίκητᾰ katoíkēta
Genitive	κατοικήτου katoikḗtou	κατοικήτου katoikḗtou	κατοικήτοιν katoikḗtoin	κατοικήτοιν katoikḗtoin	κατοικήτων katoikḗtōn	κατοικήτων katoikḗtōn
Dative	κατοικήτῳ katoikḗtōi	κατοικήτῳ katoikḗtōi	κατοικήτοιν katoikḗtoin	κατοικήτοιν katoikḗtoin	κατοικήτοις katoikḗtois	κατοικήτοις katoikḗtois
Accusative	κατοίκητον katoíkēton	κατοίκητον katoíkēton	κατοικήτω katoikḗtō	κατοικήτω katoikḗtō	κατοικήτους katoikḗtous	κατοίκητᾰ katoíkēta
Vocative	κατοίκητε katoíkēte	κατοίκητον katoíkēton	κατοικήτω katoikḗtō	κατοικήτω katoikḗtō	κατοίκητοι katoíkētoi	κατοίκητᾰ katoíkēta
Derived forms	Adverb		Comparative		Superlative
Derived forms	κατοικήτως katoikḗtōs		κατοικητότερος katoikētóteros		κατοικητότᾰτος katoikētótatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.