πλανάω

Ancient Greek

Etymology

Uncertain. Perhaps a thematization of a nasal present *pl-néh₂-ti, corresponding to Proto-Indo-European *pleh₂- (“flat, broad”), but the semantics are highly problematic. The meaning strongly recalls πλάζω (plázō, “to wander, rove”), but it is hard to think of a formal connection.

Verb

πλανάω • (planáō)

to make to wander, lead wandering about
to lead astray, deceive, mislead
(passive) to wander, stray
to wander in speaking, digress
to do a thing irregularly or with variation
to be in doubt or at loss

Conjugation

Present: πλᾰνᾰ́ω, πλᾰνᾰ́ομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλᾰνᾰ́ω	πλᾰνᾰ́εις	πλᾰνᾰ́ει	πλᾰνᾰ́ετον	πλᾰνᾰ́ετον	πλᾰνᾰ́ομεν	πλᾰνᾰ́ετε	πλᾰνᾰ́ουσῐ(ν)
	subjunctive	πλᾰνᾰ́ω	πλᾰνᾰ́ῃς	πλᾰνᾰ́ῃ	πλᾰνᾰ́ητον	πλᾰνᾰ́ητον	πλᾰνᾰ́ωμεν	πλᾰνᾰ́ητε	πλᾰνᾰ́ωσῐ(ν)
	optative	πλᾰνᾰ́οιμῐ	πλᾰνᾰ́οις	πλᾰνᾰ́οι	πλᾰνᾰ́οιτον	πλᾰνᾰοίτην	πλᾰνᾰ́οιμεν	πλᾰνᾰ́οιτε	πλᾰνᾰ́οιεν
	imperative		πλᾰ́νᾰε	πλᾰνᾰέτω	πλᾰνᾰ́ετον	πλᾰνᾰέτων		πλᾰνᾰ́ετε	πλᾰνᾰόντων
middle/ passive	indicative	πλᾰνᾰ́ομαι	πλᾰνᾰ́ῃ, πλᾰνᾰ́ει	πλᾰνᾰ́εται	πλᾰνᾰ́εσθον	πλᾰνᾰ́εσθον	πλᾰνᾰόμεθᾰ	πλᾰνᾰ́εσθε	πλᾰνᾰ́ονται
	subjunctive	πλᾰνᾰ́ωμαι	πλᾰνᾰ́ῃ	πλᾰνᾰ́ηται	πλᾰνᾰ́ησθον	πλᾰνᾰ́ησθον	πλᾰνᾰώμεθᾰ	πλᾰνᾰ́ησθε	πλᾰνᾰ́ωνται
	optative	πλᾰνᾰοίμην	πλᾰνᾰ́οιο	πλᾰνᾰ́οιτο	πλᾰνᾰ́οισθον	πλᾰνᾰοίσθην	πλᾰνᾰοίμεθᾰ	πλᾰνᾰ́οισθε	πλᾰνᾰ́οιντο
	imperative		πλᾰνᾰ́ου	πλᾰνᾰέσθω	πλᾰνᾰ́εσθον	πλᾰνᾰέσθων		πλᾰνᾰ́εσθε	πλᾰνᾰέσθων
		active				middle/passive
infinitive		πλᾰνᾰ́ειν				πλᾰνᾰ́εσθαι
participle	m	πλᾰνᾰ́ων				πλᾰνᾰόμενος
	f	πλᾰνᾰ́ουσᾰ				πλᾰνᾰομένη
	n	πλᾰνᾰ́ον				πλᾰνᾰόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: πλᾰνῶ, πλᾰνῶμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλᾰνῶ	πλᾰνᾷς	πλᾰνᾷ	πλᾰνᾶτον	πλᾰνᾶτον	πλᾰνῶμεν	πλᾰνᾶτε	πλᾰνῶσῐ(ν)
	subjunctive	πλᾰνῶ	πλᾰνᾷς	πλᾰνᾷ	πλᾰνᾶτον	πλᾰνᾶτον	πλᾰνῶμεν	πλᾰνᾶτε	πλᾰνῶσῐ(ν)
	optative	πλᾰνῴην, πλᾰνῷμῐ	πλᾰνῴης, πλᾰνῷς	πλᾰνῴη, πλᾰνῷ	πλᾰνῷτον, πλᾰνῴητον	πλᾰνῴτην, πλᾰνῳήτην	πλᾰνῷμεν, πλᾰνῴημεν	πλᾰνῷτε, πλᾰνῴητε	πλᾰνῷεν, πλᾰνῴησᾰν
	imperative		πλᾰ́νᾱ	πλᾰνᾱ́τω	πλᾰνᾶτον	πλᾰνᾱ́των		πλᾰνᾶτε	πλᾰνώντων
middle/ passive	indicative	πλᾰνῶμαι	πλᾰνᾷ	πλᾰνᾶται	πλᾰνᾶσθον	πλᾰνᾶσθον	πλᾰνώμεθᾰ	πλᾰνᾶσθε	πλᾰνῶνται
	subjunctive	πλᾰνῶμαι	πλᾰνᾷ	πλᾰνᾶται	πλᾰνᾶσθον	πλᾰνᾶσθον	πλᾰνώμεθᾰ	πλᾰνᾶσθε	πλᾰνῶνται
	optative	πλᾰνῴμην	πλᾰνῷο	πλᾰνῷτο	πλᾰνῷσθον	πλᾰνῴσθην	πλᾰνῴμεθᾰ	πλᾰνῷσθε	πλᾰνῷντο
	imperative		πλᾰνῶ	πλᾰνᾱ́σθω	πλᾰνᾶσθον	πλᾰνᾱ́σθων		πλᾰνᾶσθε	πλᾰνᾱ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		πλᾰνᾶν				πλᾰνᾶσθαι
participle	m	πλᾰνῶν				πλᾰνώμενος
	f	πλᾰνῶσᾰ				πλᾰνωμένη
	n	πλᾰνῶν				πλᾰνώμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐπλᾰ́νᾰον, ἐπλᾰνᾰόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπλᾰ́νᾰον	ἐπλᾰ́νᾰες	ἐπλᾰ́νᾰε(ν)	ἐπλᾰνᾰ́ετον	ἐπλᾰνᾰέτην	ἐπλᾰνᾰ́ομεν	ἐπλᾰνᾰ́ετε	ἐπλᾰ́νᾰον
middle/ passive	indicative	ἐπλᾰνᾰόμην	ἐπλᾰνᾰ́ου	ἐπλᾰνᾰ́ετο	ἐπλᾰνᾰ́εσθον	ἐπλᾰνᾰέσθην	ἐπλᾰνᾰόμεθᾰ	ἐπλᾰνᾰ́εσθε	ἐπλᾰνᾰ́οντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐπλᾰ́νων, ἐπλᾰνώμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπλᾰ́νων	ἐπλᾰ́νᾱς	ἐπλᾰ́νᾱ	ἐπλᾰνᾶτον	ἐπλᾰνᾱ́την	ἐπλᾰνῶμεν	ἐπλᾰνᾶτε	ἐπλᾰ́νων
middle/ passive	indicative	ἐπλᾰνώμην	ἐπλᾰνῶ	ἐπλᾰνᾶτο	ἐπλᾰνᾶσθον	ἐπλᾰνᾱ́σθην	ἐπλᾰνώμεθᾰ	ἐπλᾰνᾶσθε	ἐπλᾰνῶντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πλᾰγήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	πλᾰγήσομαι	πλᾰγήσῃ, πλᾰγήσει	πλᾰγήσεται	πλᾰγήσεσθον	πλᾰγήσεσθον	πλᾰγησόμεθᾰ	πλᾰγήσεσθε	πλᾰγήσονται
middle	optative	πλᾰγησοίμην	πλᾰγήσοιο	πλᾰγήσοιτο	πλᾰγήσοισθον	πλᾰγησοίσθην	πλᾰγησοίμεθᾰ	πλᾰγήσοισθε	πλᾰγήσοιντο
					middle
infinitive					πλᾰγήσεσθαι
participle	m				πλᾰγησόμενος
	f				πλᾰγησομένη
	n				πλᾰγησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐπλάνησᾰ, ἐπλανησᾰ́μην, ἐπλανήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπλάνησᾰ	ἐπλάνησᾰς	ἐπλάνησε(ν)	ἐπλανήσᾰτον	ἐπλανησᾰ́την	ἐπλανήσᾰμεν	ἐπλανήσᾰτε	ἐπλάνησᾰν
	subjunctive	πλανήσω	πλανήσῃς	πλανήσῃ	πλανήσητον	πλανήσητον	πλανήσωμεν	πλανήσητε	πλανήσωσῐ(ν)
	optative	πλανήσαιμῐ	πλανήσειᾰς, πλανήσαις	πλανήσειε(ν), πλανήσαι	πλανήσαιτον	πλανησαίτην	πλανήσαιμεν	πλανήσαιτε	πλανήσειᾰν, πλανήσαιεν
	imperative		πλάνησον	πλανησᾰ́τω	πλανήσᾰτον	πλανησᾰ́των		πλανήσᾰτε	πλανησᾰ́ντων
middle	indicative	ἐπλανησᾰ́μην	ἐπλανήσω	ἐπλανήσᾰτο	ἐπλανήσᾰσθον	ἐπλανησᾰ́σθην	ἐπλανησᾰ́μεθᾰ	ἐπλανήσᾰσθε	ἐπλανήσᾰντο
	subjunctive	πλανήσωμαι	πλανήσῃ	πλανήσηται	πλανήσησθον	πλανήσησθον	πλανησώμεθᾰ	πλανήσησθε	πλανήσωνται
	optative	πλανησαίμην	πλανήσαιο	πλανήσαιτο	πλανήσαισθον	πλανησαίσθην	πλανησαίμεθᾰ	πλανήσαισθε	πλανήσαιντο
	imperative		πλάνησαι	πλανησᾰ́σθω	πλανήσᾰσθον	πλανησᾰ́σθων		πλανήσᾰσθε	πλανησᾰ́σθων
passive	indicative	ἐπλανήθην	ἐπλανήθης	ἐπλανήθη	ἐπλανήθητον	ἐπλανηθήτην	ἐπλανήθημεν	ἐπλανήθητε	ἐπλανήθησᾰν
	subjunctive	πλανηθῶ	πλανηθῇς	πλανηθῇ	πλανηθῆτον	πλανηθῆτον	πλανηθῶμεν	πλανηθῆτε	πλανηθῶσῐ(ν)
	optative	πλανηθείην	πλανηθείης	πλανηθείη	πλανηθεῖτον, πλανηθείητον	πλανηθείτην, πλανηθειήτην	πλανηθεῖμεν, πλανηθείημεν	πλανηθεῖτε, πλανηθείητε	πλανηθεῖεν, πλανηθείησᾰν
	imperative		πλανήθητῐ	πλανηθήτω	πλανήθητον	πλανηθήτων		πλανήθητε	πλανηθέντων
		active			middle		passive
infinitive		πλανῆσαι			πλανήσᾰσθαι		πλανηθῆναι
participle	m	πλανήσᾱς			πλανησᾰ́μενος		πλανηθείς
	f	πλανήσᾱσᾰ			πλανησᾰμένη		πλανηθεῖσᾰ
	n	πλανῆσᾰν			πλανησᾰ́μενον		πλανηθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: πλάνησᾰ, πλανήθην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλάνησᾰ	πλάνησᾰς	πλάνησε(ν)	πλανήσᾰτον	πλανησᾰ́την	πλανήσᾰμεν	πλανήσᾰτε	πλάνησᾰν
	subjunctive	πλανήσω, πλανήσωμῐ	πλανήσῃς, πλανήσῃσθᾰ	πλανήσῃ, πλανήσῃσῐ	πλανήσητον	πλανήσητον	πλανήσωμεν	πλανήσητε	πλανήσωσῐ(ν)
	optative	πλανήσαιμῐ	πλανήσαις, πλανήσαισθᾰ, πλανήσειᾰς	πλανήσειε(ν), πλανήσαι	πλανησεῖτον	πλανησείτην	πλανησεῖμεν	πλανησεῖτε	πλανησεῖεν
	imperative		πλάνησον	πλανησᾰ́τω	πλανήσᾰτον	πλανησᾰ́των		πλανήσᾰτε	πλανησᾰ́ντων
passive	indicative	πλανήθην	πλανήθης	πλανήθη	πλανήθητον	πλανηθήτην	πλανήθημεν	πλανήθητε	πλανήθησᾰν, πλάνηθεν
	subjunctive	πλανηθῶ, πλανηθῶμῐ	πλανηθῇς, πλανηθῇσθᾰ	πλανηθῇ, πλανηθῇσῐ	πλανηθῆτον	πλανηθῆτον	πλανηθῶμεν	πλανηθῆτε	πλανηθῶσῐ(ν)
	optative	πλανηθείην	πλανηθείης	πλανηθείη	πλανηθεῖτον, πλανηθείητον	πλανηθείτην, πλανηθειήτην	πλανηθεῖμεν, πλανηθείημεν	πλανηθεῖτε, πλανηθείητε	πλανήθειεν, πλανηθείησᾰν
	imperative		πλανήθητῐ	πλανηθήτω	πλανήθητον	πλανηθήτων		πλανήθητε	πλανηθέντων
		active					passive
infinitive		πλανῆσαι/πλανησᾰ́μεν/πλανησᾰμέναι					πλανηθῆναι/πλανηθήμεναι
participle	m	πλανήσᾱς					πλανηθείς
	f	πλανήσᾱσᾰ					πλανηθεῖσᾰ
	n	πλανῆσᾰν					πλανηθέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πεπλάνηκᾰ, πεπλάνημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πεπλάνηκᾰ	πεπλάνηκᾰς	πεπλάνηκε(ν)	πεπλανήκᾰτον	πεπλανήκᾰτον	πεπλανήκᾰμεν	πεπλανήκᾰτε	πεπλανήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεπλανήκω	πεπλανήκῃς	πεπλανήκῃ	πεπλανήκητον	πεπλανήκητον	πεπλανήκωμεν	πεπλανήκητε	πεπλανήκωσῐ(ν)
	optative	πεπλανήκοιμῐ, πεπλανηκοίην	πεπλανήκοις, πεπλανηκοίης	πεπλανήκοι, πεπλανηκοίη	πεπλανήκοιτον	πεπλανηκοίτην	πεπλανήκοιμεν	πεπλανήκοιτε	πεπλανήκοιεν
	imperative		πεπλάνηκε	πεπλανηκέτω	πεπλανήκετον	πεπλανηκέτων		πεπλανήκετε	πεπλανηκόντων
middle/ passive	indicative	πεπλάνημαι	πεπλάνησαι	πεπλάνηται	πεπλάνησθον	πεπλάνησθον	πεπλανήμεθᾰ	πεπλάνησθε	πεπλάνηνται
	subjunctive	πεπλανημένος ὦ	πεπλανημένος ᾖς	πεπλανημένος ᾖ	πεπλανημένω ἦτον	πεπλανημένω ἦτον	πεπλανημένοι ὦμεν	πεπλανημένοι ἦτε	πεπλανημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεπλανημένος εἴην	πεπλανημένος εἴης	πεπλανημένος εἴη	πεπλανημένω εἴητον/εἶτον	πεπλανημένω εἰήτην/εἴτην	πεπλανημένοι εἴημεν/εἶμεν	πεπλανημένοι εἴητε/εἶτε	πεπλανημένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		πεπλάνησο	πεπλανήσθω	πεπλάνησθον	πεπλανήσθων		πεπλάνησθε	πεπλανήσθων
		active				middle/passive
infinitive		πεπλανηκέναι				πεπλανῆσθαι
participle	m	πεπλανηκώς				πεπλανημένος
	f	πεπλανηκυῖᾰ				πεπλανημένη
	n	πεπλανηκός				πεπλανημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐπεπλανήκειν, ἐπεπλανήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐπεπλανήκειν, ἐπεπλανήκη	ἐπεπλανήκεις, ἐπεπλανήκης	ἐπεπλανήκει(ν)	ἐπεπλανήκετον	ἐπεπλανηκέτην	ἐπεπλανήκεμεν	ἐπεπλανήκετε	ἐπεπλανήκεσᾰν
middle/ passive	indicative	ἐπεπλανήμην	ἐπεπλάνησο	ἐπεπλάνητο	ἐπεπλάνησθον	ἐπεπλανήσθην	ἐπεπλανήμεθᾰ	ἐπεπλάνησθε	ἐπεπλάνηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future perfect: πεπλανήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	πεπλανήσομαι	πεπλανήσῃ, πεπλανήσει	πεπλανήσεται	πεπλανήσεσθον	πεπλανήσεσθον	πεπλανησόμεθᾰ	πεπλανήσεσθε	πεπλανήσονται
middle/ passive	optative	πεπλανησοίμην	πεπλανήσοιο	πεπλανήσοιτο	πεπλανήσοισθον	πεπλανησοίσθην	πεπλανησοίμεθᾰ	πεπλανήσοισθε	πεπλανήσοιντο
						middle/passive
infinitive						πεπλανήσεσθαι
participle	m					πεπλανησόμενος
	f					πεπλανησομένη
	n					πεπλανησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ἀποπλᾰνᾰ́ω (apoplanáō)
περῐπλᾰνᾰ́ω (periplanáō)
πλᾰ́νη (plánē)
πλᾰ́νημᾰ (plánēma)
πλᾰ́νης (plánēs)
πλᾰ́νησῐς (plánēsis)
πλᾰνήτης (planḗtēs)
πλᾰνητός (planētós)
πλᾰ́νιος (plánios)
πλᾰ́νος (plános)
πλᾰνῠ́ττω (planúttō)
πλᾰνώδης (planṓdēs)

References

“πλανάω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“πλανάω”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
πλανάω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
G4105 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.