ποντικός

Greek

Etymology

From Mediaeval Byzantine Greek ποντικός, from the Ancient Greek Ποντικός μῦς (Pontikós mûs, “a kind of weasel”), that is a μῦς (mûs, “mouse”) from Pontus (Ποντικός (Pontikós, “Pontic”). Also see the Mediaeval diminutives ποντίκιν (pontíkin), ποντίκιον (pontíkion), Modern Greek ποντίκι (pontíki).[1]

Pronunciation
  • IPA(key): /pon.diˈkos/
  • Hyphenation: πο‧ντι‧κός

Noun

ποντικός • (pontikós) m (plural ποντικοί)

  1. (zoology) mouse

Declension
declension of ποντικός
case     \     number singular plural
nominative ποντικός • ποντικοί •
genitive ποντικού • ποντικών •
accusative ποντικό • ποντικούς •
vocative ποντικέ • ποντικοί •

Alternative forms

Synonyms
  • μυς m (mys, “muscle, mouse”) (formal)

Derived terms
  • μετροπόντικας m (metropóntikas)
  • μοσχοπόντικο n (moschopóntiko) (animal)
  • ποντικάκι n (pontikáki) (diminutive)
  • ποντίκαρος m (pontíkaros) (augmentative)
  • πόντικας m (póntikas) (augmentative)
  • ποντικί n (pontikí, “gris souris”) (colour)
  • ποντικοκούραδο n (pontikokoúrado) (derogatory)
  • ποντικομαμή f (pontikomamí) (ironic)
  • ποντικούλης m (pontikoúlis) (diminutive)
  • ποντικοπαγίδα f (pontikopagída, “mousetrap”)
  • ποντικότρυπα f (pontikótrypa)
  • ποντικοφαγωμένος (pontikofagoménos, “literally: eaten by a mouse”, participle)
  • ποντικοφάρμακο n (pontikofármako)
  • ποντικοφωλιά f (pontikofoliá)
  • τυφλοπόντικας m (tyflopóntikas, “mole”)

Further reading

References
  1. ποντικός - Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], 1998, by the "Triantafyllidis" Foundation.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.