ψυχολογία

Greek

Etymology

Learned borrowing from French psychologie. Μorphologically ψυχο- (psycho-, “ψυχή soul”) +‎ -λογία (-logía, “-logy”). First attested 1805.

Pronunciation
  • IPA(key): /psi.xo.loˈʝi.a/
  • with article, feminine singular accusative την (tin): IPA(key): /tim‿bzi.xo.loˈʝi.a/
  • Hyphenation: ψυ‧χο‧λο‧γί‧α

Noun

ψυχολογία • (psychología) f (plural ψυχολογίες)

  1. psychology

Declension
declension of ψυχολογία
case     \     number singular plural
nominative ψυχολογία • ψυχολογίες •
genitive ψυχολογίας • ψυχολογιών •
accusative ψυχολογία • ψυχολογίες •
vocative ψυχολογία • ψυχολογίες •
  • ψυχιατρική f (psychiatrikí, “psychiatry”)
  • ψυχίατρος m or f (psychíatros, “psychiatrist”)
  • ψυχολογημένος (psychologiménos)
  • ψυχολογικός (psychologikós, “psychological”)
  • ψυχολογισμός (psychologismós, “psychologism”)
  • ψυχολόγος m or f (psychológos, “psychologist”)
  • ψυχολογώ (psychologó, “to psychoanalyse”)

and see: ψυχή f (psychí, “soul”) & λόγος m (lógos, “speech”)

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.