кана

Borrowed from German Kanne (“can, jug”).

ка́на • (kána) f

1. jug, pot

From Proto-Turkic *kanï (“where”), ultimately from Proto-Turkic *ka- (“interrogative stem”). Cognate with Turkish hani (“where”).

кана • (kana)

1. where

• кайда (kayda)

• IPA^(key): [ˈkana]
• Hyphenation: ка‧на
• Rhymes: -ana

Borrowed from Ottoman Turkish قنا‎ (kına) (Turkish kına), from Arabic حِنَّاء‎ (ḥinnāʔ).

кана • (kana) f (plural кани)

1. henna (dye)

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

кана • (kana) f (plural кани)

1. jug, pot

• “кана” in Дигитален речник на македонскиот јазик (Digitalen rečnik na makedonskiot jazik) [Digital dictionary of the Macedonian language] − drmj.eu

• акна (akna), Анка (Anka)

Borrowed from Japanese 仮名 (kana).

• IPA^(key): [ˈkanə]
• Rhymes: -anə

ка́на • (kána) f inan (genitive ка́ны, uncountable)

1. kana

• ката́кана (katákana), катака́на (katakána)
• хира́гана (xirágana), хирага́на (xiragána)
• кандзи́ (kandzí)

Borrowing from Ottoman Turkish قنا‎ (kına), from Arabic حِنَّاء‎ (ḥinnāʔ).

• IPA^(key): /kâna/
• Hyphenation: ка‧на

ка̏на f (Latin spelling kȁna)

1. henna (Lawsonia inermis) (shrub; dye)

From Japanese 仮名 (kana).

• IPA^(key): /kǎna/
• Hyphenation: ка‧на

ка̀на f (Latin spelling kàna)

1. kana