դիակն

Old Armenian

Etymology

դի (di) +‎ -ակն (-akn)

Noun

դիակն • (diakn)

  1. corpse, dead body
    պաճուճել դեղովք զդիակն ― pačučel dełovkʿ zdiakn ― to embalm
    առնել դիակն անթուելի ― aṙnel diakn antʿueli ― to make great carnage
    դիակունք կռոց ― diakunkʿ kṙocʿ ― destruction of idols

Declension

Synonyms

  • դի (di), շաղիղ (šałił)

Derived terms

  • դիակնանամ (diaknanam)

Descendants

  • Armenian: դիակ (diak)

References

  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “դիակն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “դիակն”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “դիակն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • J̌ahukyan, Geworg (1998), “-ակն”, in Hin hayereni verǰacancʿneri cagumə [The Origin of Old Armenian Suffixes] (Hayocʿ lezvi hamematakan kʿerakanutʿyan harcʿer; 2) (in Armenian), Yerevan: Anania Širakacʿi, pages 5–48
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.