עפֿענען

Yiddish

Etymology

From Old High German offanōn, from Proto-Germanic *upanōną.

Verb

עפֿענען • (efenen) (past participle געעפֿנט‎ (geefnt))

  1. open (to make something accessible)

Conjugation
Conjugation of עפֿענען
infinitive עפֿענען
efenen
present participle עפֿענענדיק‎
efenendik
past participle געעפֿנט‎
geefnt
auxiliary האָבן‎
hobn
present איך עפֿן‎
ikh efn		 מיר עפֿענען
mir efenen
דו עפֿנסט‎
du efnst		 איר עפֿנט‎
ir efnt
ער עפֿנט‎
er efnt		 זיי עפֿענען
zey efenen
imperative עפֿן (דו)‎
efn (du)		 עפֿנט (איר)‎
efnt (ir)
Composed forms
past איך האָב געעפֿנט
ikh hob geefnt		 מיר האָבן געעפֿנט
mir hobn geefnt
דו האָסט געעפֿנט
du host geefnt		 איר האָט געעפֿנט
ir hot geefnt
ער האָט געעפֿנט
er hot geefnt		 זיי האָבן געעפֿנט
zey hobn geefnt
pluperfect איך האָב געהאַט געעפֿנט
ikh hob gehat geefnt		 מיר האָבן געהאַט געעפֿנט
mir hobn gehat geefnt
דו האָסט געהאַט געעפֿנט
du host gehat geefnt		 איר האָט געהאַט געעפֿנט
ir hot gehat geefnt
ער האָט געהאַט געעפֿנט
er hot gehat geefnt		 זיי האָבן געהאַט געעפֿנט
zey hobn gehat geefnt
future איך וועל עפֿענען
ikh vel efenen		 מיר וועלן עפֿענען
mir veln efenen
דו וועסט עפֿענען
du vest efenen		 איר וועט עפֿענען
ir vet efenen
ער וועט עפֿענען
er vet efenen		 זיי וועלן עפֿענען
zey veln efenen
future perfect איך וועל האָבן געעפֿנט
ikh vel hobn geefnt		 מיר וועלן האָבן געעפֿנט
mir veln hobn geefnt
דו וועסט האָבן געעפֿנט
du vest hobn geefnt		 איר וועט האָבן געעפֿנט
ir vet hobn geefnt
ער וועט האָבן געעפֿנט
er vet hobn geefnt		 זיי וועלן האָבן געעפֿנט
zey veln hobn geefnt
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.