اتكل

South Levantine Arabic

Root
و ك ل‎

Etymology

From Arabic اِتَّكَلَ‎ (ittakala).

Pronunciation

  • IPA(key): /itˈta.kal/

Verb

اتّكل (ittakal) (form VIII, present بتّكل‎ (bittakel), subjunctive يتّكل‎ (yittakel))

  1. to rely on or trust in (something or someone)
    Synonym: اعتمد‎ (iʕtamad)

Conjugation

    Conjugation of اتكل
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m اتّكلت‎ (ittakalt) اتّكلت‎ (ittakalt) اتّكل (ittakal) اتّكلنا‎ (ittakalna) اتّكلتو‎ (ittakaltu) اتّكلو‎ (ittakalu)
f اتّكلتي‎ (ittakalti) اتّكلت‎ (ittakalat)
present m بتّكل‎ (battakel) بتتّكل‎ (btittakel) بتّكل‎ (bittakel) منتّكل‎ (mnittakel) بتتّكلو‎ (btittaklu) بتّكلو‎ (bittaklu)
f بتتّكلي‎ (btittakli) بتتّكل‎ (btittakel)
subjunctive m اتّكل (attakel) تتّكل‎ (tittakel) يتّكل‎ (yittakel) نتّكل‎ (nittakel) تتّكلو‎ (tittaklu) يتّكلو‎ (yittaklu)
f تتّكلي‎ (tittakli) تتّكل‎ (tittakel)
imperative m اتّكل (ittakel) اتّكلو‎ (ittaklu)
f اتّكلي‎ (ittakli)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.