امیر

See also: آمیز‎, أمير‎, and أميز‎

Azerbaijani

Noun

امیر

  1. Arabic spelling of əmir

Ottoman Turkish

Etymology

Borrowed from Arabic أَمِير‎ (ʔamīr).

Noun

امیر • (emir)

  1. a commander; a king; a prince; a chief; a ruler; a leader

Descendants

  • Turkish: emir
  • → Belarusian: эмір (emir)
  • → Czech: emir
  • → Danish: emir
  • → Dutch: emir
  • → English: emir
  • → Finnish: emiiri
  • → French: émir
  • → German: Emir
  • → Greek: εμίρης (emíris)
  • → Hungarian: emír
  • → Italian: emiro
  • → Latvian: emīrs
  • → Lithuanian: emyras
  • → Norwegian Bokmål: emir
  • → Norwegian Nynorsk: emir
  • → Polish: emir
  • → Portuguese: emir
  • → Romanian: emir
  • → Russian: эмир (emir)
  • → Spanish: emir
  • → Swedish: emir
  • → Ukrainian: емір (emir)

Further reading

Persian

Etymology

Borrowed from Arabic أَمِير‎ (ʔamīr).

Pronunciation

  • (Tajik) IPA(key): /aˈmiɾ/

Noun

Dari امیر
Iranian Persian
Tajik амир (amir)

امیر • (amir) (plural امیران‎ (amirân) or امرا‎ (omarâ) or امیرها‎ (amir-hâ))

  1. commander
  2. prince
  3. emir, amir
  4. chief

Proper noun

Dari امیر
Iranian Persian
Tajik Амир (Amir)

امیر • (amir)

  1. a male given name, Amir, from Arabic

Urdu

Etymology

Borrowed from Arabic أَمِير‎ (ʔamīr).

Pronunciation

Adjective

امیر • (amīr) (Hindi spelling अमीर)

  1. rich
  2. wealthy

Noun

امیر • (amīr) m (Hindi spelling अमीर)

  1. nobleman
  2. emir/amir
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.