انفلق
Arabic
Etymology
From the root ف ل ق (f-l-q).
Verb
اِنْفَلَقَ • (infalaqa) VII, non-past يَنْفَلِقُ (yanfaliqu)
Conjugation
Conjugation of
اِنْفَلَقَ
(form-VII sound)| verbal noun الْمَصْدَر |
اِنْفِلَاق infilāq | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُنْفَلِق munfaliq | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اِنْفَلَقْتُ infalaqtu |
اِنْفَلَقْتَ infalaqta |
اِنْفَلَقَ infalaqa |
اِنْفَلَقْتُمَا infalaqtumā |
اِنْفَلَقَا infalaqā |
اِنْفَلَقْنَا infalaqnā |
اِنْفَلَقْتُمْ infalaqtum |
اِنْفَلَقُوا infalaqū | |||
| f | اِنْفَلَقْتِ infalaqti |
اِنْفَلَقَتْ infalaqat |
اِنْفَلَقَتَا infalaqatā |
اِنْفَلَقْتُنَّ infalaqtunna |
اِنْفَلَقْنَ infalaqna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أَنْفَلِقُ ʔanfaliqu |
تَنْفَلِقُ tanfaliqu |
يَنْفَلِقُ yanfaliqu |
تَنْفَلِقَانِ tanfaliqāni |
يَنْفَلِقَانِ yanfaliqāni |
نَنْفَلِقُ nanfaliqu |
تَنْفَلِقُونَ tanfaliqūna |
يَنْفَلِقُونَ yanfaliqūna | |||
| f | تَنْفَلِقِينَ tanfaliqīna |
تَنْفَلِقُ tanfaliqu |
تَنْفَلِقَانِ tanfaliqāni |
تَنْفَلِقْنَ tanfaliqna |
يَنْفَلِقْنَ yanfaliqna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أَنْفَلِقَ ʔanfaliqa |
تَنْفَلِقَ tanfaliqa |
يَنْفَلِقَ yanfaliqa |
تَنْفَلِقَا tanfaliqā |
يَنْفَلِقَا yanfaliqā |
نَنْفَلِقَ nanfaliqa |
تَنْفَلِقُوا tanfaliqū |
يَنْفَلِقُوا yanfaliqū | |||
| f | تَنْفَلِقِي tanfaliqī |
تَنْفَلِقَ tanfaliqa |
تَنْفَلِقَا tanfaliqā |
تَنْفَلِقْنَ tanfaliqna |
يَنْفَلِقْنَ yanfaliqna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أَنْفَلِقْ ʔanfaliq |
تَنْفَلِقْ tanfaliq |
يَنْفَلِقْ yanfaliq |
تَنْفَلِقَا tanfaliqā |
يَنْفَلِقَا yanfaliqā |
نَنْفَلِقْ nanfaliq |
تَنْفَلِقُوا tanfaliqū |
يَنْفَلِقُوا yanfaliqū | |||
| f | تَنْفَلِقِي tanfaliqī |
تَنْفَلِقْ tanfaliq |
تَنْفَلِقَا tanfaliqā |
تَنْفَلِقْنَ tanfaliqna |
يَنْفَلِقْنَ yanfaliqna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | اِنْفَلِقْ infaliq |
اِنْفَلِقَا infaliqā |
اِنْفَلِقُوا infaliqū |
||||||||
| f | اِنْفَلِقِي infaliqī |
اِنْفَلِقْنَ infaliqna | ||||||||||
References
- “انفلق” in Almaany
- Freytag, Georg (1835), “انفلق”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum (in Latin), volume 3, Halle: C. A. Schwetschke, page 370
- Lane, Edward William (1863), “انفلق”, in Arabic-English Lexicon, London: Williams & Norgate, page 2441
- Wehr, Hans; Kropfitsch, Lorenz (1985), “انفلق”, in Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart (in German), 5th edition, Wiesbaden: Otto Harrassowitz, published 2011, →ISBN, page 981
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.