داهن

Arabic

Etymology

From the root د ه ن‎ (d-h-n).

Verb

دَاهَنَ • (dāhana) III, non-past يُدَاهِنُ‎‎ (yudāhinu)

to butter up, to flatter, to cajole, to wheedle, to banter

Conjugation

Conjugation of

دَاهَنَ

(form-III sound)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					مُدَاهَنَة‎ mudāhana
active participle اِسْم الْفَاعِل					مُدَاهِن‎ mudāhin
passive participle اِسْم الْمَفْعُول					مُدَاهَن‎ mudāhan
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	دَاهَنْتُ‎ dāhantu	دَاهَنْتَ‎ dāhanta	دَاهَنَ dāhana	دَاهَنْتُمَا‎ dāhantumā	دَاهَنَا‎ dāhanā	دَاهَنَّا‎ dāhannā	دَاهَنْتُمْ‎ dāhantum	دَاهَنُوا‎ dāhanū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	دَاهَنْتُ‎ dāhantu	دَاهَنْتِ‎ dāhanti	دَاهَنَتْ‎ dāhanat	دَاهَنْتُمَا‎ dāhantumā	دَاهَنَتَا‎ dāhanatā	دَاهَنَّا‎ dāhannā	دَاهَنْتُنَّ‎ dāhantunna	دَاهَنَّ dāhanna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أُدَاهِنُ‎ ʔudāhinu	تُدَاهِنُ‎ tudāhinu	يُدَاهِنُ‎ yudāhinu	تُدَاهِنَانِ‎ tudāhināni	يُدَاهِنَانِ‎ yudāhināni	نُدَاهِنُ‎ nudāhinu	تُدَاهِنُونَ‎ tudāhinūna	يُدَاهِنُونَ‎ yudāhinūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أُدَاهِنُ‎ ʔudāhinu	تُدَاهِنِينَ‎ tudāhinīna	تُدَاهِنُ‎ tudāhinu	تُدَاهِنَانِ‎ tudāhināni	تُدَاهِنَانِ‎ tudāhināni	نُدَاهِنُ‎ nudāhinu	تُدَاهِنَّ‎ tudāhinna	يُدَاهِنَّ‎ yudāhinna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُدَاهِنَ‎ ʔudāhina	تُدَاهِنَ‎ tudāhina	يُدَاهِنَ‎ yudāhina	تُدَاهِنَا‎ tudāhinā	يُدَاهِنَا‎ yudāhinā	نُدَاهِنَ‎ nudāhina	تُدَاهِنُوا‎ tudāhinū	يُدَاهِنُوا‎ yudāhinū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أُدَاهِنَ‎ ʔudāhina	تُدَاهِنِي‎ tudāhinī	تُدَاهِنَ‎ tudāhina	تُدَاهِنَا‎ tudāhinā	تُدَاهِنَا‎ tudāhinā	نُدَاهِنَ‎ nudāhina	تُدَاهِنَّ‎ tudāhinna	يُدَاهِنَّ‎ yudāhinna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُدَاهِنْ‎ ʔudāhin	تُدَاهِنْ‎ tudāhin	يُدَاهِنْ‎ yudāhin	تُدَاهِنَا‎ tudāhinā	يُدَاهِنَا‎ yudāhinā	نُدَاهِنْ‎ nudāhin	تُدَاهِنُوا‎ tudāhinū	يُدَاهِنُوا‎ yudāhinū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أُدَاهِنْ‎ ʔudāhin	تُدَاهِنِي‎ tudāhinī	تُدَاهِنْ‎ tudāhin	تُدَاهِنَا‎ tudāhinā	تُدَاهِنَا‎ tudāhinā	نُدَاهِنْ‎ nudāhin	تُدَاهِنَّ‎ tudāhinna	يُدَاهِنَّ‎ yudāhinna
imperative الْأَمْر	m		دَاهِنْ dāhin		دَاهِنَا‎ dāhinā			دَاهِنُوا‎ dāhinū
imperative الْأَمْر	f		دَاهِنِي‎ dāhinī		دَاهِنَا‎ dāhinā			دَاهِنَّ dāhinna
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	دُوهِنْتُ‎ dūhintu	دُوهِنْتَ‎ dūhinta	دُوهِنَ‎ dūhina	دُوهِنْتُمَا‎ dūhintumā	دُوهِنَا‎ dūhinā	دُوهِنَّا‎ dūhinnā	دُوهِنْتُمْ‎ dūhintum	دُوهِنُوا‎ dūhinū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	دُوهِنْتُ‎ dūhintu	دُوهِنْتِ‎ dūhinti	دُوهِنَتْ‎ dūhinat	دُوهِنْتُمَا‎ dūhintumā	دُوهِنَتَا‎ dūhinatā	دُوهِنَّا‎ dūhinnā	دُوهِنْتُنَّ‎ dūhintunna	دُوهِنَّ‎ dūhinna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أُدَاهَنُ‎ ʔudāhanu	تُدَاهَنُ‎ tudāhanu	يُدَاهَنُ‎ yudāhanu	تُدَاهَنَانِ‎ tudāhanāni	يُدَاهَنَانِ‎ yudāhanāni	نُدَاهَنُ‎ nudāhanu	تُدَاهَنُونَ‎ tudāhanūna	يُدَاهَنُونَ‎ yudāhanūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أُدَاهَنُ‎ ʔudāhanu	تُدَاهَنِينَ‎ tudāhanīna	تُدَاهَنُ‎ tudāhanu	تُدَاهَنَانِ‎ tudāhanāni	تُدَاهَنَانِ‎ tudāhanāni	نُدَاهَنُ‎ nudāhanu	تُدَاهَنَّ‎ tudāhanna	يُدَاهَنَّ‎ yudāhanna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُدَاهَنَ‎ ʔudāhana	تُدَاهَنَ‎ tudāhana	يُدَاهَنَ‎ yudāhana	تُدَاهَنَا‎ tudāhanā	يُدَاهَنَا‎ yudāhanā	نُدَاهَنَ‎ nudāhana	تُدَاهَنُوا‎ tudāhanū	يُدَاهَنُوا‎ yudāhanū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أُدَاهَنَ‎ ʔudāhana	تُدَاهَنِي‎ tudāhanī	تُدَاهَنَ‎ tudāhana	تُدَاهَنَا‎ tudāhanā	تُدَاهَنَا‎ tudāhanā	نُدَاهَنَ‎ nudāhana	تُدَاهَنَّ‎ tudāhanna	يُدَاهَنَّ‎ yudāhanna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُدَاهَنْ‎ ʔudāhan	تُدَاهَنْ‎ tudāhan	يُدَاهَنْ‎ yudāhan	تُدَاهَنَا‎ tudāhanā	يُدَاهَنَا‎ yudāhanā	نُدَاهَنْ‎ nudāhan	تُدَاهَنُوا‎ tudāhanū	يُدَاهَنُوا‎ yudāhanū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أُدَاهَنْ‎ ʔudāhan	تُدَاهَنِي‎ tudāhanī	تُدَاهَنْ‎ tudāhan	تُدَاهَنَا‎ tudāhanā	تُدَاهَنَا‎ tudāhanā	نُدَاهَنْ‎ nudāhan	تُدَاهَنَّ‎ tudāhanna	يُدَاهَنَّ‎ yudāhanna

Malay

Noun

داهن (plural داهن-داهن or داهن۲‎, informal 1st possessive داهنکو‎, 2nd possessive داهنمو‎, 3rd possessive داهنڽ‎)

Jawi spelling of dahan

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.