دستار

Ottoman Turkish

Etymology

Borrowed from Persian دستار‎ (dastâr).

Noun

دستار • (destar)

  1. turban, a man's headdress made by winding a length of muslin
    Synonyms: چالمه‎ (çalma), صاریق‎ (sarık), عمامه‎ (ʿimame)
  2. handkerchief, a piece of cloth carried for wiping the face or hands
    Synonyms: مندیل‎ (mendil), یاغلق‎ (yağlık)
  3. tablecloth, a piece of cloth used for covering a table
    Synonym: سفره‎ (sofra)
  4. napkin, serviette, a piece of cloth used for wiping the mouth
    Synonym: پچته‎ (peçeta)
  5. towel, a piece of cloth used for drying anything wet, especially after a bath
    Synonyms: بلوز‎ (beluz), پیشگیر‎ (peşgir)

Derived terms
  • دستاربند‎ (destarbend, “turbaned man”)

Descendants
  • Turkish: destar

Further reading

Persian
Dari دستار
Iranian Persian
Tajik дастор (dastor)
دستار

Etymology

دست‎ (dast) +‎ ـار‎ (-âr)

Pronunciation
  • IPA(key): /dasˈtɒːɾ/

Noun

دستار • (dastâr) (plural دستارها‎ (dastâr-hâ))

  1. turban
    • 11th century, Abulfazl-i Bayhaqī, Tārīx-i Bayhaqī
      حسنک پیدا آمد، بی‌بند، جبه‌ای داشت حبری‌رنگ با سیاه می‌زد، خلق‌گونه و دراعه و ردایی سخت پاکیزه و دستاری نشابوری مالیده و موزهٔ میکاییلی نو در پای و موی سر مالیده، زیر دستار پوشیده کرده اندک مایه پیدا می‌بود.‎
      Hasanak paydā āmad, bē-band, jubba-ē dāšt hibrī-rang bā siyāh mē-zad, xalaq-gūna u durrā'a u ridā-ē saxt pākīza u dastār-ē nešābūrī mālīda u mōza-i mīkā'īlī-i nō dar pāy u mō-i sar mālīda, zīr-i dastār pōšīda karda, andak māya paydā mē-būd.
  2. dastar
  3. handkerchief
  4. napkin
  5. towel
  6. apron

Inflection
    Enclitic-attached forms of دستار (dastâr)
    Basic forms of دستار (dastâr)
singular plural
bare دستار
(dastâr)		 دستار‌ها
(dastâr)
دستارا △
(dastârấ)
definitive direct object دستار را
(dastâr râ)
دستار رو △
(dastâro)		 دستار‌ها را
(dastâr)
دستارا رو △
(dastârấ ro)
ezâfe دستار
(dastâr-e)		 دستار‌های
(dastâr)
دستارای △
(dastârấ-ye)
marked indefinite
or relative definite		 دستاری
(dastâr-i)		 دستار‌هایی
(dastâr)
دستارایی △
(dastârấi)
△ Colloquial.
    Possessive forms of دستار (dastâr)
singular plural
1st person singular
(“my”)		 دستارم‎
(dastâram)		 دستار‌هایم‎
(dastâr-hấyam)
دستار‌هام، دستارام‎ △
(dastârấm)
2nd person singular
(“your”)		 دستارت‎
(dastârat)
[Term?] △
(dastâret)		 دستار‌هایت‎
(dastâr-hấyat)
دستار‌هات، دستارات‎ △
(dastârất)
3rd person singular
(“his, her, its”)		 دستارش‎
(dastâraš)
[Term?] △
(dastâreš)		 دستار‌هایش‎
(dastâr-hấyaš)
دستار‌هاش، دستاراش‎ △
(dastârấš)
1st plural
(“our”)		 دستارمان‎
(dastâremân)
دستارمون‎ △
(dastâremun)		 دستار‌هایمان‎
(dastâr-hấyemân)
دستار‌هامون، دستارامون‎ △
(dastârấmun)
2nd plural
(“your”)		 دستارتان‎
(dastâretân)
دستارتون‎ △
(dastâretun)		 دستار‌هایتان‎
(dastâr-hấyetân)
دستار‌هاتون، دستاراتون‎ △
(dastârấtun)
3rd plural
(“their”)		 دستارشان‎
(dastârešân)
دستارشون‎ △
(dastârešun)		 دستار‌هایشان‎
(dastâr-hấyešân)
دستار‌هاشون، دستاراشون‎ △
(dastârấšun)
△ Colloquial.

Derived terms

Descendants

Punjabi

Etymology

Borrowed from Persian دستار‎ (dastâr).

Noun

دستار • (dastār) f (Gurmukhi spelling ਦਸਤਾਰ)

  1. turban
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.