رقعة
Arabic
Etymology
From the root ر ق ع (r-q-ʿ).
Noun
رُقْعَة • (ruqʿa) f (plural رُقَع (ruqaʿ))
Declension
Declension of noun رُقْعَة (ruqʿa)
| Singular | singular triptote in ـَة (-a) | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | رُقْعَة ruqʿa |
الرُّقْعَة ar-ruqʿa |
رُقْعَة ruqʿat |
| Nominative | رُقْعَةٌ ruqʿatun |
الرُّقْعَةُ ar-ruqʿatu |
رُقْعَةُ ruqʿatu |
| Accusative | رُقْعَةً ruqʿatan |
الرُّقْعَةَ ar-ruqʿata |
رُقْعَةَ ruqʿata |
| Genitive | رُقْعَةٍ ruqʿatin |
الرُّقْعَةِ ar-ruqʿati |
رُقْعَةِ ruqʿati |
| Dual | Indefinite | Definite | Construct |
| Informal | رُقْعَتَيْن ruqʿatayn |
الرُّقْعَتَيْن ar-ruqʿatayn |
رُقْعَتَيْ ruqʿatay |
| Nominative | رُقْعَتَانِ ruqʿatāni |
الرُّقْعَتَانِ ar-ruqʿatāni |
رُقْعَتَا ruqʿatā |
| Accusative | رُقْعَتَيْنِ ruqʿatayni |
الرُّقْعَتَيْنِ ar-ruqʿatayni |
رُقْعَتَيْ ruqʿatay |
| Genitive | رُقْعَتَيْنِ ruqʿatayni |
الرُّقْعَتَيْنِ ar-ruqʿatayni |
رُقْعَتَيْ ruqʿatay |
| Plural | basic broken plural triptote | ||
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | رُقَع ruqaʿ |
الرُّقَع ar-ruqaʿ |
رُقَع ruqaʿ |
| Nominative | رُقَعٌ ruqaʿun |
الرُّقَعُ ar-ruqaʿu |
رُقَعُ ruqaʿu |
| Accusative | رُقَعًا ruqaʿan |
الرُّقَعَ ar-ruqaʿa |
رُقَعَ ruqaʿa |
| Genitive | رُقَعٍ ruqaʿin |
الرُّقَعِ ar-ruqaʿi |
رُقَعِ ruqaʿi |
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.