هنئ

See also: هني‎ and هنی‎

Arabic

Etymology 1

From the root ه ن ء‎ (h-n-ʾ)

Verb

هَنِئَ • (haniʾa) I, non-past يَهْنَأُ‎‎ (yahnaʾu)

to rejoice, to relish, to benefit from

Conjugation

Conjugation of

هَنِئَ

(form-I sound, verbal noun هَنَأ)

active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
verbal noun الْمَصْدَر					هَنَأ‎ hanaʾ
active participle اِسْم الْفَاعِل					هَانِئ‎ hāniʾ
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى		plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	هَنِئْتُ‎ haniʾtu	هَنِئْتَ‎ haniʾta	هَنِئَ haniʾa	هَنِئْتُمَا‎ haniʾtumā	هَنِئَا‎ haniʾā	هَنِئْنَا‎ haniʾnā	هَنِئْتُمْ‎ haniʾtum	هَنِئُوا‎ haniʾū
past (perfect) indicative الْمَاضِي	f	هَنِئْتُ‎ haniʾtu	هَنِئْتِ‎ haniʾti	هَنِئَتْ‎ haniʾat	هَنِئْتُمَا‎ haniʾtumā	هَنِئَتَا‎ haniʾatā	هَنِئْنَا‎ haniʾnā	هَنِئْتُنَّ‎ haniʾtunna	هَنِئْنَ‎ haniʾna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	m	أَهْنَأُ‎ ʾahnaʾu	تَهْنَأُ‎ tahnaʾu	يَهْنَأُ‎ yahnaʾu	تَهْنَآنِ‎ tahnaʾāni	يَهْنَآنِ‎ yahnaʾāni	نَهْنَأُ‎ nahnaʾu	تَهْنَأُونَ‎ or تَهْنَؤُونَ‎ tahnaʾūna	يَهْنَأُونَ‎ or يَهْنَؤُونَ‎ yahnaʾūna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع	f	أَهْنَأُ‎ ʾahnaʾu	تَهْنَئِينَ‎ tahnaʾīna	تَهْنَأُ‎ tahnaʾu	تَهْنَآنِ‎ tahnaʾāni	تَهْنَآنِ‎ tahnaʾāni	نَهْنَأُ‎ nahnaʾu	تَهْنَأْنَ‎ tahnaʾna	يَهْنَأْنَ‎ yahnaʾna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَهْنَأَ‎ ʾahnaʾa	تَهْنَأَ‎ tahnaʾa	يَهْنَأَ‎ yahnaʾa	تَهْنَآ‎ tahnaʾā	يَهْنَآ‎ yahnaʾā	نَهْنَأَ‎ nahnaʾa	تَهْنَأُوا‎ or تَهْنَؤُوا‎ tahnaʾū	يَهْنَأُوا‎ or يَهْنَؤُوا‎ yahnaʾū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَهْنَأَ‎ ʾahnaʾa	تَهْنَئِي‎ tahnaʾī	تَهْنَأَ‎ tahnaʾa	تَهْنَآ‎ tahnaʾā	تَهْنَآ‎ tahnaʾā	نَهْنَأَ‎ nahnaʾa	تَهْنَأْنَ‎ tahnaʾna	يَهْنَأْنَ‎ yahnaʾna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَهْنَأْ‎ ʾahnaʾ	تَهْنَأْ‎ tahnaʾ	يَهْنَأْ‎ yahnaʾ	تَهْنَآ‎ tahnaʾā	يَهْنَآ‎ yahnaʾā	نَهْنَأْ‎ nahnaʾ	تَهْنَأُوا‎ or تَهْنَؤُوا‎ tahnaʾū	يَهْنَأُوا‎ or يَهْنَؤُوا‎ yahnaʾū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَهْنَأْ‎ ʾahnaʾ	تَهْنَئِي‎ tahnaʾī	تَهْنَأْ‎ tahnaʾ	تَهْنَآ‎ tahnaʾā	تَهْنَآ‎ tahnaʾā	نَهْنَأْ‎ nahnaʾ	تَهْنَأْنَ‎ tahnaʾna	يَهْنَأْنَ‎ yahnaʾna
imperative الْأَمْر	m		اِهْنَأْ‎ ihnaʾ		اِهْنَآ‎ ihnaʾā			اِهْنَأُوا‎ or اِهْنَؤُوا‎ ihnaʾū
imperative الْأَمْر	f		اِهْنَئِي‎ ihnaʾī		اِهْنَآ‎ ihnaʾā			اِهْنَأْنَ‎ ihnaʾna

Etymology 2

See the etymology of the main entry.

Verb

هَنِّئْ • (hanniʾ) (form II)

second-person masculine singular active imperative of هَنَّأَ‎ (hannaʾa)

Verb

هُنِّئَ • (hunniʾa) (form II)

third-person masculine singular past passive of هَنَّأَ‎ (hannaʾa)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.