ییلان

Ottoman Turkish

ییلان

Alternative forms

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *yï̄lan (“snake”); cognate with Old Turkic 𐰖𐰃𐰞𐰣‎ (yılan), Azerbaijani ilan, Kazakh жылан (jylan), Kyrgyz жылан (jılan), Uyghur يىلان‎ (yilan) and Uzbek ilon. For the ending, compare آرسلان‎ (arslan, “lion”), قپلان‎ (kaplan, “leopard”) and صرتلان‎ (sırtlan, “hyena”).

Noun

ییلان • (yılan)

  1. snake, any reptile of the suborder Serpentes
    Synonyms: حیه‎ (hayye), مار‎ (mar)
  2. (figuratively) perfidious, ungrateful man
  3. (figuratively) spiteful, malicious man

Declension

Derived terms

  • اوق ییلانی‎ (ok yılanı, “oriental ratsnake”)
  • صاغر ییلان‎ (sağır yılan, “adder”)
  • صو ییلانی‎ (su yılanı, “water snake”)
  • قره ییلان‎ (kara yılan, “colubrid, blacksnake”)
  • كور ییلان‎ (kör yılan, “blindworm”)
  • ییلان اوتی‎ (yılan otu, “gentian”)
  • ییلان باشی‎ (yılan başı, “helmet snail”)
  • ییلان بالغی‎ (yılan balığı, “eel”)
  • ییلان قاوی‎ (yılan kavı, “slough”)
  • ییلان كوكی‎ (yılan kökü, “meadow clary”)
  • ییلان گبی‎ (yılan gibi, “slippery, sneaky”)
  • ییلان یاصدیغی‎ (yılan yasdığı, “dragonwort”)
  • ییلان یاوروسی‎ (yılan yavrusu, “snakeling”)
  • ییلانجق‎ (yılancık, “erysipelas”)
  • ییلانجیل‎ (yılancıl, “sacred ibis”)
  • ییلانجی‎ (yılancı, “snake-catcher”)

Descendants

  • Gagauz: yılan
  • Turkish: yılan

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.