श्रवण
Sanskrit
Noun
श्रवण • (śrávaṇa) n
- the act of hearing
- that which is heard
- acquiring knowledge by hearing, learning, study
- (philosophy) the determining by means of the six signs the true doctrine of the vedānta
- fame, reputation
- wealth
Descendants
- Telugu: శ్రవణము (śravaṇamu)
Declension
| Masculine a-stem declension of श्रवण | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | श्रवणः (śravaṇaḥ) | ||
| Gen. sg. | श्रवणस्य (śravaṇasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | श्रवणः (śravaṇaḥ) | श्रवणौ (śravaṇau) | श्रवणाः (śravaṇāḥ) |
| Vocative | श्रवण (śravaṇa) | श्रवणौ (śravaṇau) | श्रवणाः (śravaṇāḥ) |
| Accusative | श्रवणम् (śravaṇam) | श्रवणौ (śravaṇau) | श्रवणान् (śravaṇān) |
| Instrumental | श्रवणेन (śravaṇena) | श्रवणाभ्याम् (śravaṇābhyām) | श्रवणैः (śravaṇaiḥ) |
| Dative | श्रवणाय (śravaṇāya) | श्रवणाभ्याम् (śravaṇābhyām) | श्रवणेभ्यः (śravaṇebhyaḥ) |
| Ablative | श्रवणात् (śravaṇāt) | श्रवणाभ्याम् (śravaṇābhyām) | श्रवणेभ्यः (śravaṇebhyaḥ) |
| Genitive | श्रवणस्य (śravaṇasya) | श्रवणयोः (śravaṇayoḥ) | श्रवणानाम् (śravaṇānām) |
| Locative | श्रवणे (śravaṇe) | श्रवणयोः (śravaṇayoḥ) | श्रवणेषु (śravaṇeṣu) |
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.