ἀγγαρευσάμενος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /aŋ.ɡa.reu̯.sá.me.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /aŋ.ɡa.reʍˈsa.mɛ.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /aŋ.ɡa.reɸˈsa.me.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /aŋ.ɡa.refˈsa.me.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /aŋ.ɡa.refˈsa.me.nos/

Mark the vowel length of the ambiguous vowels ἀ, α and ά by adding a macron after each one if it is long, or a breve if it is short. By default, Module:grc-pronunciation assumes it is short if unmarked.
[This message shows only in preview mode.]

Verb

ἀγγαρευσάμενος • (angareusámenos)

aorist middle participle of ἀγγαρεύω (angareúō)

Inflection

First and second declension of ἀγγαρευσάμενος; ἀγγαρευσαμένη; ἀγγαρευσάμενον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἀγγαρευσάμενος angareusámenos	ἀγγαρευσαμένη angareusaménē	ἀγγαρευσάμενον angareusámenon	ἀγγαρευσαμένω angareusaménō	ἀγγαρευσαμένᾱ angareusaménā	ἀγγαρευσαμένω angareusaménō	ἀγγαρευσάμενοι angareusámenoi	ἀγγαρευσάμεναι angareusámenai	ἀγγαρευσάμενᾰ angareusámena
Genitive	ἀγγαρευσαμένου angareusaménou	ἀγγαρευσαμένης angareusaménēs	ἀγγαρευσαμένου angareusaménou	ἀγγαρευσαμένοιν angareusaménoin	ἀγγαρευσαμέναιν angareusaménain	ἀγγαρευσαμένοιν angareusaménoin	ἀγγαρευσαμένων angareusaménōn	ἀγγαρευσαμένων angareusaménōn	ἀγγαρευσαμένων angareusaménōn
Dative	ἀγγαρευσαμένῳ angareusaménōi	ἀγγαρευσαμένῃ angareusaménēi	ἀγγαρευσαμένῳ angareusaménōi	ἀγγαρευσαμένοιν angareusaménoin	ἀγγαρευσαμέναιν angareusaménain	ἀγγαρευσαμένοιν angareusaménoin	ἀγγαρευσαμένοις angareusaménois	ἀγγαρευσαμέναις angareusaménais	ἀγγαρευσαμένοις angareusaménois
Accusative	ἀγγαρευσάμενον angareusámenon	ἀγγαρευσαμένην angareusaménēn	ἀγγαρευσάμενον angareusámenon	ἀγγαρευσαμένω angareusaménō	ἀγγαρευσαμένᾱ angareusaménā	ἀγγαρευσαμένω angareusaménō	ἀγγαρευσαμένους angareusaménous	ἀγγαρευσαμένᾱς angareusaménās	ἀγγαρευσάμενᾰ angareusámena
Vocative	ἀγγαρευσάμενε angareusámene	ἀγγαρευσαμένη angareusaménē	ἀγγαρευσάμενον angareusámenon	ἀγγαρευσαμένω angareusaménō	ἀγγαρευσαμένᾱ angareusaménā	ἀγγαρευσαμένω angareusaménō	ἀγγαρευσάμενοι angareusámenoi	ἀγγαρευσάμεναι angareusámenai	ἀγγαρευσάμενᾰ angareusámena
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ἀγγαρευσαμένως angareusaménōs			ἀγγαρευσαμενώτερος angareusamenṓteros			ἀγγαρευσαμενώτᾰτος angareusamenṓtatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.