ἁγιάζων

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ha.ɡi.áz.dɔːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)a.ɡiˈa.zon/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.ɣiˈa.zon/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.ʝiˈa.zon/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.ʝiˈa.zon/

Mark the vowel length of the ambiguous vowels ἁ, ι and ά by adding a macron after each one if it is long, or a breve if it is short. By default, Module:grc-pronunciation assumes it is short if unmarked.
[This message shows only in preview mode.]

Verb

ἁγιάζων • (hagiázōn)

present active participle of ἁγιάζω (hagiázō)

Inflection

First and third declension of ἁγιάζων; ἁγιάζουσᾰ; ἁγιάζον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἁγιάζων hagiázōn	ἁγιάζουσᾰ hagiázousa	ἁγιάζον hagiázon	ἁγιάζοντε hagiázonte	ἁγιαζούσᾱ hagiazoúsā	ἁγιάζοντε hagiázonte	ἁγιάζοντες hagiázontes	ἁγιάζουσαι hagiázousai	ἁγιάζοντᾰ hagiázonta
Genitive	ἁγιάζοντος hagiázontos	ἁγιαζούσης hagiazoúsēs	ἁγιάζοντος hagiázontos	ἁγιαζόντοιν hagiazóntoin	ἁγιαζούσαιν hagiazoúsain	ἁγιαζόντοιν hagiazóntoin	ἁγιαζόντων hagiazóntōn	ἁγιαζουσῶν hagiazousôn	ἁγιαζόντων hagiazóntōn
Dative	ἁγιάζοντῐ hagiázonti	ἁγιαζούσῃ hagiazoúsēi	ἁγιάζοντῐ hagiázonti	ἁγιαζόντοιν hagiazóntoin	ἁγιαζούσαιν hagiazoúsain	ἁγιαζόντοιν hagiazóntoin	ἁγιάζουσῐ / ἁγιάζουσῐν hagiázousi(n)	ἁγιαζούσαις hagiazoúsais	ἁγιάζουσῐ / ἁγιάζουσῐν hagiázousi(n)
Accusative	ἁγιάζοντᾰ hagiázonta	ἁγιάζουσᾰν hagiázousan	ἁγιάζον hagiázon	ἁγιάζοντε hagiázonte	ἁγιαζούσᾱ hagiazoúsā	ἁγιάζοντε hagiázonte	ἁγιάζοντᾰς hagiázontas	ἁγιαζούσᾱς hagiazoúsās	ἁγιάζοντᾰ hagiázonta
Vocative	ἁγιάζων hagiázōn	ἁγιάζουσᾰ hagiázousa	ἁγιάζον hagiázon	ἁγιάζοντε hagiázonte	ἁγιαζούσᾱ hagiazoúsā	ἁγιάζοντε hagiázonte	ἁγιάζοντες hagiázontes	ἁγιάζουσαι hagiázousai	ἁγιάζοντᾰ hagiázonta
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ἁγιαζόντως hagiazóntōs			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.