ἐρείδω

Ancient Greek

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation
 

Verb

ἐρείδω • (ereídō)

  1. I prop, support

Inflection
   Present: ἐρείδω, ἐρείδομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐρείδω ἐρείδεις ἐρείδει ἐρείδετον ἐρείδετον ἐρείδομεν ἐρείδετε ἐρείδουσῐ(ν)
subjunctive ἐρείδω ἐρείδῃς ἐρείδῃ ἐρείδητον ἐρείδητον ἐρείδωμεν ἐρείδητε ἐρείδωσῐ(ν)
optative ἐρείδοιμῐ ἐρείδοις ἐρείδοι ἐρείδοιτον ἐρειδοίτην ἐρείδοιμεν ἐρείδοιτε ἐρείδοιεν
imperative   ἔρειδε ἐρειδέτω ἐρείδετον ἐρειδέτων   ἐρείδετε ἐρειδόντων
middle/
passive		 indicative ἐρείδομαι ἐρείδῃ,
ἐρείδει		 ἐρείδεται ἐρείδεσθον ἐρείδεσθον ἐρειδόμεθᾰ ἐρείδεσθε ἐρείδονται
subjunctive ἐρείδωμαι ἐρείδῃ ἐρείδηται ἐρείδησθον ἐρείδησθον ἐρειδώμεθᾰ ἐρείδησθε ἐρείδωνται
optative ἐρειδοίμην ἐρείδοιο ἐρείδοιτο ἐρείδοισθον ἐρειδοίσθην ἐρειδοίμεθᾰ ἐρείδοισθε ἐρείδοιντο
imperative   ἐρείδου ἐρειδέσθω ἐρείδεσθον ἐρειδέσθων   ἐρείδεσθε ἐρειδέσθων
active middle/passive
infinitive ἐρείδειν ἐρείδεσθαι
participle m ἐρείδων ἐρειδόμενος
f ἐρείδουσᾰ ἐρειδομένη
n ἐρεῖδον ἐρειδόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἤρειδον, ἠρειδόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤρειδον ἤρειδες ἤρειδε(ν) ἠρείδετον ἠρειδέτην ἠρείδομεν ἠρείδετε ἤρειδον
middle/
passive		 indicative ἠρειδόμην ἠρείδου ἠρείδετο ἠρείδεσθον ἠρειδέσθην ἠρειδόμεθᾰ ἠρείδεσθε ἠρείδοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἐρείσω, ἐρείσομαι, ἐρειθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐρείσω ἐρείσεις ἐρείσει ἐρείσετον ἐρείσετον ἐρείσομεν ἐρείσετε ἐρείσουσῐ(ν)
optative ἐρείσοιμῐ ἐρείσοις ἐρείσοι ἐρείσοιτον ἐρεισοίτην ἐρείσοιμεν ἐρείσοιτε ἐρείσοιεν
middle indicative ἐρείσομαι ἐρείσῃ,
ἐρείσει		 ἐρείσεται ἐρείσεσθον ἐρείσεσθον ἐρεισόμεθᾰ ἐρείσεσθε ἐρείσονται
optative ἐρεισοίμην ἐρείσοιο ἐρείσοιτο ἐρείσοισθον ἐρεισοίσθην ἐρεισοίμεθᾰ ἐρείσοισθε ἐρείσοιντο
passive indicative ἐρειθήσομαι ἐρειθήσῃ ἐρειθήσεται ἐρειθήσεσθον ἐρειθήσεσθον ἐρειθησόμεθᾰ ἐρειθήσεσθε ἐρειθήσονται
optative ἐρειθησοίμην ἐρειθήσοιο ἐρειθήσοιτο ἐρειθήσοισθον ἐρειθησοίσθην ἐρειθησοίμεθᾰ ἐρειθήσοισθε ἐρειθήσοιντο
active middle passive
infinitive ἐρείσειν ἐρείσεσθαι ἐρειθήσεσθαι
participle m ἐρείσων ἐρεισόμενος ἐρειθησόμενος
f ἐρείσουσᾰ ἐρεισομένη ἐρειθησομένη
n ἐρεῖσον ἐρεισόμενον ἐρειθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἤρεισᾰ, ἠρεισᾰ́μην, ἠρείθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤρεισᾰ ἤρεισᾰς ἤρεισε(ν) ἠρείσᾰτον ἠρεισᾰ́την ἠρείσᾰμεν ἠρείσᾰτε ἤρεισᾰν
subjunctive ἐρείσω ἐρείσῃς ἐρείσῃ ἐρείσητον ἐρείσητον ἐρείσωμεν ἐρείσητε ἐρείσωσῐ(ν)
optative ἐρείσαιμῐ ἐρείσειᾰς,
ἐρείσαις		 ἐρείσειε(ν),
ἐρείσαι		 ἐρείσαιτον ἐρεισαίτην ἐρείσαιμεν ἐρείσαιτε ἐρείσειᾰν,
ἐρείσαιεν
imperative   ἔρεισον ἐρεισᾰ́τω ἐρείσᾰτον ἐρεισᾰ́των   ἐρείσᾰτε ἐρεισᾰ́ντων
middle indicative ἠρεισᾰ́μην ἠρείσω ἠρείσᾰτο ἠρείσᾰσθον ἠρεισᾰ́σθην ἠρεισᾰ́μεθᾰ ἠρείσᾰσθε ἠρείσᾰντο
subjunctive ἐρείσωμαι ἐρείσῃ ἐρείσηται ἐρείσησθον ἐρείσησθον ἐρεισώμεθᾰ ἐρείσησθε ἐρείσωνται
optative ἐρεισαίμην ἐρείσαιο ἐρείσαιτο ἐρείσαισθον ἐρεισαίσθην ἐρεισαίμεθᾰ ἐρείσαισθε ἐρείσαιντο
imperative   ἔρεισαι ἐρεισᾰ́σθω ἐρείσᾰσθον ἐρεισᾰ́σθων   ἐρείσᾰσθε ἐρεισᾰ́σθων
passive indicative ἠρείθην ἠρείθης ἠρείθη ἠρείθητον ἠρειθήτην ἠρείθημεν ἠρείθητε ἠρείθησᾰν
subjunctive ἐρειθῶ ἐρειθῇς ἐρειθῇ ἐρειθῆτον ἐρειθῆτον ἐρειθῶμεν ἐρειθῆτε ἐρειθῶσῐ(ν)
optative ἐρειθείην ἐρειθείης ἐρειθείη ἐρειθεῖτον,
ἐρειθείητον		 ἐρειθείτην,
ἐρειθειήτην		 ἐρειθεῖμεν,
ἐρειθείημεν		 ἐρειθεῖτε,
ἐρειθείητε		 ἐρειθεῖεν,
ἐρειθείησᾰν
imperative   ἐρείθητῐ ἐρειθήτω ἐρείθητον ἐρειθήτων   ἐρείθητε ἐρειθέντων
active middle passive
infinitive ἐρεῖσαι ἐρείσᾰσθαι ἐρειθῆναι
participle m ἐρείσᾱς ἐρεισᾰ́μενος ἐρειθείς
f ἐρείσᾱσᾰ ἐρεισᾰμένη ἐρειθεῖσᾰ
n ἐρεῖσᾰν ἐρεισᾰ́μενον ἐρειθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἤρεικᾰ, ἤρειμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤρεικᾰ ἤρεικᾰς ἤρεικε(ν) ἠρείκᾰτον ἠρείκᾰτον ἠρείκᾰμεν ἠρείκᾰτε ἠρείκᾱσῐ(ν)
subjunctive ἠρείκω ἠρείκῃς ἠρείκῃ ἠρείκητον ἠρείκητον ἠρείκωμεν ἠρείκητε ἠρείκωσῐ(ν)
optative ἠρείκοιμῐ,
ἠρεικοίην		 ἠρείκοις,
ἠρεικοίης		 ἠρείκοι,
ἠρεικοίη		 ἠρείκοιτον ἠρεικοίτην ἠρείκοιμεν ἠρείκοιτε ἠρείκοιεν
imperative   ἤρεικε ἠρεικέτω ἠρείκετον ἠρεικέτων   ἠρείκετε ἠρεικόντων
middle/
passive		 indicative ἤρειμαι ἤρεισαι ἤρειται ἤρεισθον ἤρεισθον ἠρείμεθᾰ ἤρεισθε ἤρεινται
subjunctive ἠρειμένος ὦ ἠρειμένος ᾖς ἠρειμένος ᾖ ἠρειμένω ἦτον ἠρειμένω ἦτον ἠρειμένοι ὦμεν ἠρειμένοι ἦτε ἠρειμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἠρειμένος εἴην ἠρειμένος εἴης ἠρειμένος εἴη ἠρειμένω εἴητον/εἶτον ἠρειμένω εἰήτην/εἴτην ἠρειμένοι εἴημεν/εἶμεν ἠρειμένοι εἴητε/εἶτε ἠρειμένοι εἴησᾰν/εἶεν
imperative   ἤρεισο ἠρείσθω ἤρεισθον ἠρείσθων   ἤρεισθε ἠρείσθων
active middle/passive
infinitive ἠρεικέναι ἠρεῖσθαι
participle m ἠρεικώς ἠρειμένος
f ἠρεικυῖᾰ ἠρειμένη
n ἠρεικός ἠρειμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἠρείκειν, ἠρείμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἠρείκειν,
ἠρείκη		 ἠρείκεις,
ἠρείκης		 ἠρείκει(ν) ἠρείκετον ἠρεικέτην ἠρείκεμεν ἠρείκετε ἠρείκεσᾰν
middle/
passive		 indicative ἠρείμην ἤρεισο ἤρειτο ἤρεισθον ἠρείσθην ἠρείμεθᾰ ἤρεισθε ἤρειντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms
  • ἀμφερείδω (amphereídō)
  • ἀνερείδω (anereídō)
  • ἀντερείδω (antereídō)
  • ἀπερείδω (apereídō)
  • διερείδω (diereídō)
  • ἐνερείδω (enereídō)
  • ἐξερείδω (exereídō)
  • ἐπερείδω (epereídō)
  • ἔρεισις (éreisis)
  • ἔρεισμα (éreisma)
  • ἐρεισμός (ereismós)
  • ἐρειστικός (ereistikós)
  • κατερείδω (katereídō)
  • προσερείδω (prosereídō)
  • συναπερείδω (sunapereídō)
  • συνερείδω (sunereídō)
  • ὑπερείδω (hupereídō)

References
  • “ἐρείδω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
  • Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 452
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.