-είο

Greek

Etymology 1

From Ancient Greek -εῖον (-eîon).

Suffix

-είο • (-eío) n

  1. added to a noun to denote a relationship with a place, building, etc
    ‎ιατρός (iatrós, “doctor”) + ‎-είο (-eío) → ‎ιατρείο (iatreío, “doctor's surgery”)
    νεκρός (nekrós, “dead”) + ‎τάφος (táfos, “grave”) + ‎-είο (-eío) → ‎νεκροταφείο (nekrotafeío, “cemetery”)
    έλαιο (élaio, “oil”) + ‎τρίβω (trívo, “to grind”) + ‎-είο (-eío) → ‎ελαιοτριβείο (elaiotriveío, “olive press”)
    άρτος (ártos, “bread”) + ‎πωλώ (poló, “to sell”) + ‎-είο (-eío) → ‎αρτοπωλείο (artopoleío, “bread shop”)
Declension
declension of -είο
case     \     number singular plural
nominative -είο • -εία •
genitive -είου • -είων •
accusative -είο • -εία •
vocative -είο • -εία •
Derived terms
Greek terms suffixed with -είο
Descendants
  • Esperanto: -ejo

Etymology 2

Inflection form of -είος (-eíos).

Suffix

-είο • (-eío) m

  1. Accusative singular form of -είoς (-eíos).
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.