Belçikalı

Turkish

Etymology

From Belçika (“Belgium”) +‎ -lı.

Pronunciation
  • IPA(key): [bel.ˈt͡ʃi.cɑ.ɫɯ]

Proper noun

Belçikalı

  1. Belgian, a person from Belgium

Declension
Inflection
Nominative Belçikalı
Definite accusative Belçikalıyı
Singular Plural
Nominative Belçikalı Belçikalılar
Definite accusative Belçikalıyı Belçikalıları
Dative Belçikalıya Belçikalılara
Locative Belçikalıda Belçikalılarda
Ablative Belçikalıdan Belçikalılardan
Genitive Belçikalının Belçikalıların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular Belçikalım Belçikalılarım
2nd singular Belçikalın Belçikalıların
3rd singular Belçikalısı Belçikalıları
1st plural Belçikalımız Belçikalılarımız
2nd plural Belçikalınız Belçikalılarınız
3rd plural Belçikalıları Belçikalıları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular Belçikalıyım Belçikalılarım
2nd singular Belçikalısın Belçikalılarsın
3rd singular Belçikalı
Belçikalıdır		 Belçikalılar
Belçikalılardır
1st plural Belçikalıyız Belçikalılarız
2nd plural Belçikalısınız Belçikalılarsınız
3rd plural Belçikalılar Belçikalılardır
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.