abdykować

Polish

Etymology

Learned borrowing from Latin abdīcō + -ować.[1][2] First attested in 1688.[3]

Pronunciation

  • IPA(key): /ab.dɨˈkɔ.vat͡ɕ/
  • (file)
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: ab‧dy‧ko‧wać

Verb

abdykować impf or pf

  1. (intransitive, law) to abdicate [+ na rzecz (genitive) = on behalf of someone] [+ z (genitive) = from what] or in Middle Polish [+ od (genitive)] (to surrender, renounce or relinquish, as sovereign power)
    abdykował cesarz ― an emperor abdicated
    abdykował car ― a tsar abdicated
    abdykował król ― a king abdicated
    abdykował papież ― the pope abdicated
  2. (intransitive, by extension) to abdicate, to resign, to quit

Conjugation

Imperfect conjugation:

Perfect conjugation:

adjective
nouns

References

  1. Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021) Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “abdykować”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  3. Krystyna Siekierska (26.03.2020), “ABDYKOWAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
  • Pęzik, Piotr; Przepiórkowski, A.; Bańko, M.; Górski, R.; Lewandowska-Tomaszczyk, B (2012) Wyszukiwarka PELCRA dla danych NKJP. Narodowy Korpus Języka Polskiego [National Polish Language Corpus, PELCRA search engine]‎, Wydawnictwo PWN

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.