absolwować

Polish

Etymology

Learned borrowing from Latin absolvō + -ować. First attested in 1583.[1]

Pronunciation

IPA^(key): /ap.sɔlˈvɔ.vat͡ɕ/
Audio (file)
Rhymes: -ɔvat͡ɕ
Syllabification: ab‧sol‧wo‧wać

Verb

absolwować impf

(transitive, Christianity) to absolve
Synonym: rozgrzeszać
(transitive, Middle Polish) to free of responsibilities or duties
(transitive, Middle Polish) to include to a group of students
Synonym: rozgrzeszać

Conjugation

Conjugation of absolwować impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		absolwować
present tense	1^st	absolwuję			absolwujemy
	2^nd	absolwujesz			absolwujecie
	3^rd	absolwuje			absolwują
	impersonal	absolwuje się
past tense	1^st	absolwowałem	absolwowałam		absolwowaliśmy	absolwowałyśmy
	2^nd	absolwowałeś	absolwowałaś		absolwowaliście	absolwowałyście
	3^rd	absolwował	absolwowała	absolwowało	absolwowali	absolwowały
	impersonal	absolwowano
future tense	1^st	będę absolwował, będę absolwować	będę absolwowała, będę absolwować		będziemy absolwowali, będziemy absolwować	będziemy absolwowały, będziemy absolwować
	2^nd	będziesz absolwował, będziesz absolwować	będziesz absolwowała, będziesz absolwować		będziecie absolwowali, będziecie absolwować	będziecie absolwowały, będziecie absolwować
	3^rd	będzie absolwował, będzie absolwować	będzie absolwowała, będzie absolwować	będzie absolwowało, będzie absolwować	będą absolwowali, będą absolwować	będą absolwowały, będą absolwować
	impersonal	będzie absolwować się
conditional	1^st	absolwowałbym	absolwowałabym		absolwowalibyśmy	absolwowałybyśmy
	2^nd	absolwowałbyś	absolwowałabyś		absolwowalibyście	absolwowałybyście
	3^rd	absolwowałby	absolwowałaby	absolwowałoby	absolwowaliby	absolwowałyby
	impersonal	absolwowano by
imperative	1^st	niech absolwuję			absolwujmy
	2^nd	absolwuj			absolwujcie
	3^rd	niech absolwuje			niech absolwują
active adjectival participle		absolwujący	absolwująca	absolwujące	absolwujący	absolwujące
passive adjectival participle		absolwowany	absolwowana	absolwowane	absolwowani	absolwowane
contemporary adverbial participle		absolwując
verbal noun		absolwowanie

Related terms

adjectives

adverbs

nouns

verbs

absolutyzować impf, zabsolutyzować pf

References

“absolwować”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish], 2010-2022

absolwować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
absolwować in Polish dictionaries at PWN
Wiesław Morawski (16.02.2016), “ABSOLWOWAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “absolwować”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 4
absolwować in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] “absolwować”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish], 2010-2022