alkonyata

Hungarian

Etymology

alkonyat +‎ -a (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɒlkoɲɒtɒ]
  • Hyphenation: al‧ko‧nya‧ta

Noun

alkonyata

  1. third-person singular (single possession) possessive of alkonyat

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative alkonyata —
accusative alkonyatát —
dative alkonyatának —
instrumental alkonyatával —
causal-final alkonyatáért —
translative alkonyatává —
terminative alkonyatáig —
essive-formal alkonyataként —
essive-modal alkonyatául —
inessive alkonyatában —
superessive alkonyatán —
adessive alkonyatánál —
illative alkonyatába —
sublative alkonyatára —
allative alkonyatához —
elative alkonyatából —
delative alkonyatáról —
ablative alkonyatától —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.