alternować

Polish

Etymology

Learned borrowing from Latin alternāre + -ować.[1][2] First attested in 1744.[3][4]

Pronunciation
  • IPA(key): /al.tɛrˈnɔ.vat͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: al‧ter‧no‧wać

Verb

alternować impf

  1. (intransitive, literary) to alternate (to happen by turns, one following the other in succession of time or place) [+ z (instrumental) = with what]
  2. (intransitive, phonology) to alternate (to undergo ablaut) [+ z (instrumental) = with what]
    Synonym: wymieniać się

Conjugation
Conjugation of alternować impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive alternować
present tense 1st alternuję alternujemy
2nd alternujesz alternujecie
3rd alternuje alternują
impersonal alternuje się
past tense 1st alternowałem alternowałam alternowaliśmy alternowałyśmy
2nd alternowałeś alternowałaś alternowaliście alternowałyście
3rd alternował alternowała alternowało alternowali alternowały
impersonal alternowano
future tense 1st będę alternował,
będę alternować
 będę alternowała,
będę alternować
 będziemy alternowali,
będziemy alternować
 będziemy alternowały,
będziemy alternować
2nd będziesz alternował,
będziesz alternować
 będziesz alternowała,
będziesz alternować
 będziecie alternowali,
będziecie alternować
 będziecie alternowały,
będziecie alternować
3rd będzie alternował,
będzie alternować
 będzie alternowała,
będzie alternować
 będzie alternowało,
będzie alternować
 będą alternowali,
będą alternować
 będą alternowały,
będą alternować
impersonal będzie alternować się
conditional 1st alternowałbym alternowałabym alternowalibyśmy alternowałybyśmy
2nd alternowałbyś alternowałabyś alternowalibyście alternowałybyście
3rd alternowałby alternowałaby alternowałoby alternowaliby alternowałyby
impersonal alternowano by
imperative 1st niech alternuję alternujmy
2nd alternuj alternujcie
3rd niech alternuje niech alternują
active adjectival participle alternujący alternująca alternujące alternujący alternujące
contemporary adverbial participle alternując
verbal noun alternowanie
adjective
nouns

References
  1. Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021) Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “alternować”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  3. Michał Abraham Troc (1744) Nouveau dictionnaire francois, allemand et polonois (etc.)‎, page 5157
  4. alternować in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.