asztaluk

Hungarian

Etymology

asztal (“table, desk”) +‎ -uk (“their”, plural possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɒstɒluk]
  • Hyphenation: asz‧ta‧luk

Noun

asztaluk

  1. third-person plural single-possession possessive of asztal

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative asztaluk —
accusative asztalukat —
dative asztaluknak —
instrumental asztalukkal —
causal-final asztalukért —
translative asztalukká —
terminative asztalukig —
essive-formal asztalukként —
essive-modal asztalukul —
inessive asztalukban —
superessive asztalukon —
adessive asztaluknál —
illative asztalukba —
sublative asztalukra —
allative asztalukhoz —
elative asztalukból —
delative asztalukról —
ablative asztaluktól —
non-attributive
possessive - singular
asztaluké —
non-attributive
possessive - plural
asztalukéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.