babalı

See also: Babalı

Turkish

Etymology

From baba +‎ -lı.

Pronunciation
  • IPA(key): [babaɫɯ]
  • Hyphenation: ba‧ba‧lı

Adjective

babalı (comparative daha babalı, superlative en babalı)

  1. Who has a father.

Noun

babalı (definite accusative babalıyı, plural babalılar)

  1. person having a father

Declension
Inflection
Nominative babalı
Definite accusative babalıyı
Singular Plural
Nominative babalı babalılar
Definite accusative babalıyı babalıları
Dative babalıya babalılara
Locative babalıda babalılarda
Ablative babalıdan babalılardan
Genitive babalının babalıların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular babalım babalılarım
2nd singular babalın babalıların
3rd singular babalısı babalıları
1st plural babalımız babalılarımız
2nd plural babalınız babalılarınız
3rd plural babalıları babalıları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular babalıyım babalılarım
2nd singular babalısın babalılarsın
3rd singular babalı
babalıdır		 babalılar
babalılardır
1st plural babalıyız babalılarız
2nd plural babalısınız babalılarsınız
3rd plural babalılar babalılardır

Antonyms
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.