białoramienny

Polish

Etymology

From biały +‎ -o- +‎ ramię +‎ -ny. First attested in 1807.[1][2]

Pronunciation

IPA^(key): /bja.wɔ.raˈmjɛn.nɨ/
Rhymes: -ɛnnɨ
Syllabification: bia‧ło‧ra‧mien‧ny

Adjective

białoramienny (not comparable)

pale-shouldered, pale-armed

Declension

Declension of białoramienny

case	singular				plural
case	masculine personal/animate	masculine inanimate	neuter	feminine	virile	nonvirile
nominative, vocative	białoramienny		białoramienne	białoramienna	białoramienni	białoramienne
genitive	białoramiennego			białoramiennej	białoramiennych
dative	białoramiennemu			białoramiennej	białoramiennym
accusative	białoramiennego	białoramienny	białoramienne	białoramienną	białoramiennych	białoramienne
instrumental	białoramiennym			białoramienną	białoramiennymi
locative	białoramiennym			białoramiennej	białoramiennych

References

Samuel Bogumił Linde (1807) Słownik języka polskiego: A - L‎, page 93
białoramienny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading

białoramienny in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
białoramienny in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.