bogobojny
Polish
Etymology
Inherited from Old Polish bogobojny, a calque of Middle High German gotevorhtec, from bóg + -o- + bojaźń + -ny. Cognate with German gottesfürchtig.
Pronunciation
- IPA(key): /bɔ.ɡɔˈbɔj.nɨ/
Audio (file) - Rhymes: -ɔjnɨ
- Syllabification: bo‧go‧boj‧ny
Adjective
bogobojny (comparative bogobojniejszy, superlative najbogobojniejszy, adverb bogobojnie)
- (literary, religion) pious, God-fearing
- Synonyms: nabożny, pobożny, zbożny, wierzący, religijny, świątobliwy
- Antonym: niewierzący
- bogobojny człowiek ― a God-fearing man
- bogobojny lud ― a God-fearing people
- bogobojne życie ― a God-fearing life
Declension
Declension of bogobojny
case | singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine personal/animate | masculine inanimate | neuter | feminine | virile | nonvirile | ||
nominative, vocative | bogobojny | bogobojne | bogobojna | bogobojni | bogobojne | ||
genitive | bogobojnego | bogobojnej | bogobojnych | ||||
dative | bogobojnemu | bogobojnym | |||||
accusative | bogobojnego | bogobojny | bogobojne | bogobojną | bogobojnych | bogobojne | |
instrumental | bogobojnym | bogobojnymi | |||||
locative | bogobojnej | bogobojnych |
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.