conticesco

Latin

Alternative forms

Etymology

From conticeō +‎ -scō.

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /kon.tiˈkeːs.koː/, [kɔn̪t̪ɪˈkeːs̠koː]
  • (Ecclesiastical) IPA(key): /kon.tiˈt͡ʃes.ko/, [kon̪t̪iˈt͡ʃɛsko]

Verb

conticēscō (present infinitive conticēscere, perfect active conticuī); third conjugation, no supine stem

  1. I fall silent
    Synonyms: sileō, taceō
  2. I come to rest, decline, stop (stop working)
    Synonyms: cessō, subsistō, dēsistō, remittō, dēsinō
  3. (transitive) I silence
    Synonyms: sōpiō, taceō, domō, sēdō, sileō

Conjugation

   Conjugation of conticēscō (third conjugation, no supine stem)
indicative singular plural
first second third first second third
active present conticēscō conticēscis conticēscit conticēscimus conticēscitis conticēscunt
imperfect conticēscēbam conticēscēbās conticēscēbat conticēscēbāmus conticēscēbātis conticēscēbant
future conticēscam conticēscēs conticēscet conticēscēmus conticēscētis conticēscent
perfect conticuī conticuistī conticuit conticuimus conticuistis conticuērunt,
conticuēre
pluperfect conticueram conticuerās conticuerat conticuerāmus conticuerātis conticuerant
future perfect conticuerō conticueris conticuerit conticuerimus conticueritis conticuerint
passive present conticēscor conticēsceris,
conticēscere
conticēscitur conticēscimur conticēsciminī conticēscuntur
imperfect conticēscēbar conticēscēbāris,
conticēscēbāre
conticēscēbātur conticēscēbāmur conticēscēbāminī conticēscēbantur
future conticēscar conticēscēris,
conticēscēre
conticēscētur conticēscēmur conticēscēminī conticēscentur
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present conticēscam conticēscās conticēscat conticēscāmus conticēscātis conticēscant
imperfect conticēscerem conticēscerēs conticēsceret conticēscerēmus conticēscerētis conticēscerent
perfect conticuerim conticuerīs conticuerit conticuerīmus conticuerītis conticuerint
pluperfect conticuissem conticuissēs conticuisset conticuissēmus conticuissētis conticuissent
passive present conticēscar conticēscāris,
conticēscāre
conticēscātur conticēscāmur conticēscāminī conticēscantur
imperfect conticēscerer conticēscerēris,
conticēscerēre
conticēscerētur conticēscerēmur conticēscerēminī conticēscerentur
imperative singular plural
first second third first second third
active present — conticēsce — — conticēscite —
future — conticēscitō conticēscitō — conticēscitōte conticēscuntō
passive present — conticēscere — — conticēsciminī —
future — conticēscitor conticēscitor — — conticēscuntor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives conticēscere conticuisse — conticēscī — —
participles conticēscēns — — — — conticēscendus,
conticēscundus
verbal nouns gerund supine
genitive dative accusative ablative accusative ablative
conticēscendī conticēscendō conticēscendum conticēscendō — —

Derived terms

References

  • “conticesco”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “conticesco”, in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • conticesco in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.