csuklóim

Hungarian

Etymology

csukló +‎ -im (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈt͡ʃukloːʲim]
  • Hyphenation: csuk‧ló‧im

Noun

csuklóim

  1. first-person singular (multiple possessions) possessive of csukló

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative csuklóim —
accusative csuklóimat —
dative csuklóimnak —
instrumental csuklóimmal —
causal-final csuklóimért —
translative csuklóimmá —
terminative csuklóimig —
essive-formal csuklóimként —
essive-modal csuklóimul —
inessive csuklóimban —
superessive csuklóimon —
adessive csuklóimnál —
illative csuklóimba —
sublative csuklóimra —
allative csuklóimhoz —
elative csuklóimból —
delative csuklóimról —
ablative csuklóimtól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.