csuklóm

Hungarian

Etymology

csukló +‎ -m (“my”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈt͡ʃukloːm]
  • Hyphenation: csuk‧lóm

Noun

csuklóm

  1. first-person singular (single possession) possessive of csukló

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative csuklóm —
accusative csuklómat —
dative csuklómnak —
instrumental csuklómmal —
causal-final csuklómért —
translative csuklómmá —
terminative csuklómig —
essive-formal csuklómként —
essive-modal csuklómul —
inessive csuklómban —
superessive csuklómon —
adessive csuklómnál —
illative csuklómba —
sublative csuklómra —
allative csuklómhoz —
elative csuklómból —
delative csuklómról —
ablative csuklómtól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.