czworzyć

Polish

Etymology

From czworo +‎ -yć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈt͡ʂfɔ.ʐɨt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: czwo‧rzyć

Verb

czworzyć impf

  1. (reflexive, obsolete) to quadruple (to increase by a factor of four)

Conjugation
Conjugation of czworzyć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive czworzyć
present tense 1st czworzę czworzymy
2nd czworzysz czworzycie
3rd czworzy czworzą
impersonal czworzy się
past tense 1st czworzyłem czworzyłam czworzyliśmy czworzyłyśmy
2nd czworzyłeś czworzyłaś czworzyliście czworzyłyście
3rd czworzył czworzyła czworzyło czworzyli czworzyły
impersonal czworzono
future tense 1st będę czworzył,
będę czworzyć
 będę czworzyła,
będę czworzyć
 będziemy czworzyli,
będziemy czworzyć
 będziemy czworzyły,
będziemy czworzyć
2nd będziesz czworzył,
będziesz czworzyć
 będziesz czworzyła,
będziesz czworzyć
 będziecie czworzyli,
będziecie czworzyć
 będziecie czworzyły,
będziecie czworzyć
3rd będzie czworzył,
będzie czworzyć
 będzie czworzyła,
będzie czworzyć
 będzie czworzyło,
będzie czworzyć
 będą czworzyli,
będą czworzyć
 będą czworzyły,
będą czworzyć
impersonal będzie czworzyć się
conditional 1st czworzyłbym czworzyłabym czworzylibyśmy czworzyłybyśmy
2nd czworzyłbyś czworzyłabyś czworzylibyście czworzyłybyście
3rd czworzyłby czworzyłaby czworzyłoby czworzyliby czworzyłyby
impersonal czworzono by
imperative 1st niech czworzę czwórzmy
2nd czwórz czwórzcie
3rd niech czworzy niech czworzą
active adjectival participle czworzący czworząca czworzące czworzący czworzące
contemporary adverbial participle czworząc
verbal noun czworzenie

Derived terms
verbs
adjective
adverb
nouns
numerals

Further reading
  • czworzyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • czworzyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.