czyścieć

See also: czyściec

Polish

Etymology

From czysty +‎ -eć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈt͡ʂɨɕ.t͡ɕɛt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɨɕt͡ɕɛt͡ɕ
  • Syllabification: czyś‧cieć

Verb

czyścieć impf

  1. (intransitive, rare, of sound) to become booming, resonant

Conjugation
Conjugation of czyścieć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive czyścieć
present tense 1st czyścieję czyściejemy
2nd czyściejesz czyściejecie
3rd czyścieje czyścieją
impersonal czyścieje się
past tense 1st czyściałem czyściałam czyścieliśmy czyściałyśmy
2nd czyściałeś czyściałaś czyścieliście czyściałyście
3rd czyściał czyściała czyściało czyścieli czyściały
impersonal czyściano
future tense 1st będę czyściał,
będę czyścieć
 będę czyściała,
będę czyścieć
 będziemy czyścieli,
będziemy czyścieć
 będziemy czyściały,
będziemy czyścieć
2nd będziesz czyściał,
będziesz czyścieć
 będziesz czyściała,
będziesz czyścieć
 będziecie czyścieli,
będziecie czyścieć
 będziecie czyściały,
będziecie czyścieć
3rd będzie czyściał,
będzie czyścieć
 będzie czyściała,
będzie czyścieć
 będzie czyściało,
będzie czyścieć
 będą czyścieli,
będą czyścieć
 będą czyściały,
będą czyścieć
impersonal będzie czyścieć się
conditional 1st czyściałbym czyściałabym czyścielibyśmy czyściałybyśmy
2nd czyściałbyś czyściałabyś czyścielibyście czyściałybyście
3rd czyściałby czyściałaby czyściałoby czyścieliby czyściałyby
impersonal czyściano by
imperative 1st niech czyścieję czyściejmy
2nd czyściej czyściejcie
3rd niech czyścieje niech czyścieją
active adjectival participle czyściejący czyściejąca czyściejące czyściejący czyściejące
contemporary adverbial participle czyściejąc
verbal noun czyścienie
adjective
nouns
verb

Further reading
  • czyścieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • czyścieć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.