dłużyć

Polish

Etymology

From długi +‎ -yć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈdwu.ʐɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -uʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: dłu‧żyć

Verb

dłużyć impf

  1. (transitive, obsolete) to loan
    Synonym: pożyczać
  2. (intransitive, obsolete) to get into debt
    Synonym: zapożyczać się
  3. (reflexive) to drag on, to wear on (to continue for too long)
    Synonym: wlec się

Conjugation
Conjugation of dłużyć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive dłużyć
present tense 1st dłużę dłużymy
2nd dłużysz dłużycie
3rd dłuży dłużą
impersonal dłuży się
past tense 1st dłużyłem dłużyłam dłużyliśmy dłużyłyśmy
2nd dłużyłeś dłużyłaś dłużyliście dłużyłyście
3rd dłużył dłużyła dłużyło dłużyli dłużyły
impersonal dłużono
future tense 1st będę dłużył,
będę dłużyć
 będę dłużyła,
będę dłużyć
 będziemy dłużyli,
będziemy dłużyć
 będziemy dłużyły,
będziemy dłużyć
2nd będziesz dłużył,
będziesz dłużyć
 będziesz dłużyła,
będziesz dłużyć
 będziecie dłużyli,
będziecie dłużyć
 będziecie dłużyły,
będziecie dłużyć
3rd będzie dłużył,
będzie dłużyć
 będzie dłużyła,
będzie dłużyć
 będzie dłużyło,
będzie dłużyć
 będą dłużyli,
będą dłużyć
 będą dłużyły,
będą dłużyć
impersonal będzie dłużyć się
conditional 1st dłużyłbym dłużyłabym dłużylibyśmy dłużyłybyśmy
2nd dłużyłbyś dłużyłabyś dłużylibyście dłużyłybyście
3rd dłużyłby dłużyłaby dłużyłoby dłużyliby dłużyłyby
impersonal dłużono by
imperative 1st niech dłużę dłużmy
2nd dłuż dłużcie
3rd niech dłuży niech dłużą
active adjectival participle dłużący dłużąca dłużące dłużący dłużące
passive adjectival participle dłużony dłużona dłużone dłużeni dłużone
contemporary adverbial participle dłużąc
verbal noun dłużenie

Derived terms
verb

Further reading
  • dłużyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • dłużyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.