dajkáim

Hungarian

Etymology

dajka +‎ -im (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈdɒjkaːʲim]
  • Hyphenation: daj‧ká‧im

Noun

dajkáim

  1. first-person singular (multiple possessions) possessive of dajka

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative dajkáim —
accusative dajkáimat —
dative dajkáimnak —
instrumental dajkáimmal —
causal-final dajkáimért —
translative dajkáimmá —
terminative dajkáimig —
essive-formal dajkáimként —
essive-modal dajkáimul —
inessive dajkáimban —
superessive dajkáimon —
adessive dajkáimnál —
illative dajkáimba —
sublative dajkáimra —
allative dajkáimhoz —
elative dajkáimból —
delative dajkáimról —
ablative dajkáimtól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.