dalszövegük

Hungarian

Etymology

dalszöveg +‎ -ük (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈdɒlsøvɛɡyk]
  • Hyphenation: dal‧szö‧ve‧gük

Noun

dalszövegük

  1. third-person plural (single possession) possessive of dalszöveg

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative dalszövegük —
accusative dalszövegüket —
dative dalszövegüknek —
instrumental dalszövegükkel —
causal-final dalszövegükért —
translative dalszövegükké —
terminative dalszövegükig —
essive-formal dalszövegükként —
essive-modal dalszövegükül —
inessive dalszövegükben —
superessive dalszövegükön —
adessive dalszövegüknél —
illative dalszövegükbe —
sublative dalszövegükre —
allative dalszövegükhöz —
elative dalszövegükből —
delative dalszövegükről —
ablative dalszövegüktől —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.